Laat die vrouw in jezelf wat meer zien!

Sabriye Sambou, 07-07-2008 06:26

Mannen en vrouwen moeten zich verder emanciperen. Niet meer volgens het mannelijke model, maar met een vrouwelijke touch.

Lang is gedacht dat de verschillen tussen man en vrouw geconditioneerd zijn door opvoeding en maatschappelijke verwachtingen.

Langzaam komen we erachter dat deze factoren inderdaad beperkend kunnen werken, maar dat er biologisch zeker een verschil is tussen hoe mannen en vrouwen denken, problemen oplossen, situaties interpreteren, werken en zorgen.

Wij, mannen en vrouwen van de derde emancipatiegolf, stellen dat man en vrouw elkaars gelijke zijn en dezelfde rechten hebben, maar niet hetzelfde zijn.

Bij emancipatie lag tot nu toe het accent sterk op ontwikkeling van de vrouw naar model van de man. Dat was noodzakelijk om tot het punt te komen waar we nu zijn: de volledige acceptatie van arbeidsparticipatie van de vrouw.

Verrijking

Nu echter, als we het proces van de emancipatie verder willen brengen, is het tijd voor mannen en vrouwen om samen meer te gaan emanciperen langs de lijnen van het vrouwelijke model. Het accent ligt momenteel te zwaar op mannelijke waarden en omgangsvormen. De vrouwelijke touch zou een verrijking kunnen zijn van het bestaande mannelijke model.

Het probleem is alleen dat vrouwelijke waarden, omgangsvormen en de van oorsprong vrouwelijke taken nog altijd een lage status hebben in onze maatschappij en niet geheel voor vol worden aangezien.

Een paar duizend jaar patriarchaat heeft zijn sporen achtergelaten in onze denkwijze, waarbij ouderschap, huishouden, spiritualiteit en gevoelens niet dezelfde status hebben als carrière, geld verdienen, logica en de beproefde wetenschap.

De laatstgenoemde zijn de norm, de eerstgenoemde zijn of van ondergeschikte waarde of niet echt iets waarmee je je als serieus persoon bezighoudt.

Onderdrukken

Hiermee doen we ons als maatschappij tekort. Elk mens heeft namelijk een mannelijke en een vrouwelijke kant. Door vooral onze mannelijke kant de ruimte te geven, ontkennen we de andere helft van wie wij zijn, man of vrouw. Voor de vrouw is het hoogst oncomfortabel om haar vrouw-zijn te onderdrukken.

Voor de man is het onderdrukken van zijn vrouwelijke kant eveneens niet zonder gevolgen. Ook hij zit gevangen in de beperkingen van een uitsluitend mannelijk model.

Een herwaardering van vrouwelijkheid en de van oorsprong vrouwelijke taken heeft een man veel te bieden. Of hij het wil of niet, de man zit van oudsher gevangen in de rol van kostwinner. Gedeeltelijk ontleent hij hieraan zijn gevoel van mannelijkheid, anderzijds verlangt de man eveneens naar een model waarin grotere keuzevrijheid en zelfbeschikking ook voor hem bereikbaar zijn. Hij verlangt ernaar ouderschap en werk op een betere manier te kunnen combineren en zijn eigen persoonlijke invulling te geven aan vaderschap en zorg.

Een herwaardering van vrouwelijkheid en de van oorsprong vrouwelijke taken heeft een man veel te bieden

De moderne man wil best mee emanciperen, maar wel vanuit zijn man-zijn.

Armoede

Voor vrouwen valt er een hoop te winnen door een herwaardering van vrouwelijkheid en de van oorsprong vrouwelijke taken. Op politiek en economisch niveau zou een herwaardering bijvoorbeeld kunnen leiden tot het koppelen van een economische waardering aan onbetaalde arbeid.

Veel vrouwen bevinden zich momenteel in een armoedepositie, doordat zij de zorgtaken op zich hebben genomen. 70 procent van de mensen die in Nederland in armoede leeft, is vrouw. Een herwaardering van de van oorsprong vrouwelijke taken zou de welvaartspositie van de vrouw kunnen verbeteren en ook de druk kunnen verlichten die wordt veroorzaakt door de spagaat tussen betaalde arbeid en zorg.

Voeding

Ook op het gebied van voeding en natuur is een herwaardering nodig. De explosieve toename in welvaartsziekten en overgewicht is een direct gevolg van voedsel waarbij de nadruk ligt op kwantiteit en niet op kwaliteit. Wat dat betreft laat de opmars van biologische producten zien dat er op dit terrein een balans kan ontstaan tussen het mannelijke en het vrouwelijke.

Op spiritueel vlak hebben vrouwen ook profijt van een herwaardering van vrouwelijkheid. De discussie in de islam over de herinterpretaties van de Koran en de Hadith vraagt feitelijk om een herwaardering van vrouwelijkheid.

Binnen het christendom is een vergelijkbare herwaardering aan de orde. Het wordt tijd dat de vrouw bevrijd wordt van het veroorzaken van de zondeval. Het is immers slechts een interpretatie van het paradijselijke verhaal dat de vrouw tot handlanger van satan maakt.

Eva

Als gevolg van de Eva-erfenis lijken vrouwelijkheid en seksualiteit in onze maatschappij zo met elkaar verweven te zijn, dat het soms moeilijk is voor een vrouw als mens gezien te worden. Haar seksuele ‘marktwaarde’ is vaak nog te bepalend voor haar succes.

Veel meer dan een man wordt een vrouw beoordeeld op haar uiterlijk, waarbij jeugdige schoonheid en haar seksuele aantrekkingskracht op mannen haar capaciteiten kunnen overschaduwen. De man is ook gebaat bij een loskoppeling van vrouwelijkheid en seksualiteit, daar hij zich tekortdoet in de benadering van de vrouw als lustobject.

De seksuele macht die hij de vrouw toedicht, maakt hem voor zijn gevoel haar slachtoffer, waardoor een gelijkwaardige relatie onmogelijk wordt.

Noch de mannelijke, noch de vrouwelijke manier is zaligmakend. Waar we naar toe moeten willen, is een balans tussen het beste van beide. Dan krijgen we iets nieuws.

Een complementaire visie, waarin de emancipatie van de mens tot stand komt, doordat het mannelijke en het vrouwelijke elkaar aanvult: man+vrouw=mens.

Sabriye Sambou is coördinator van het Godinnenspektakel, een evenement in Amsterdam waarmee op 9 februari een nieuwe emancipatiegolf moet beginnen.

73 reacties
Sorteer reacties:

	Mostafa Mouktafi schreef op 07-07-2008 06:40
	Vrouwen zijn het slachtovers van de mannelijke vertaling van de heilige boeken. Thora , Bijbel en Koran moeten op nieuw vertaald worden, dit keer door vrouwen. de Mannelijke vertaling bracht alleen maar ellende. Waarom alleen de man die mag de heilige boek vertalen, staat nergens in de koran. Staat het toevalig in de Thora of in de Bijbel?? in de Koran niet!

	Aart schreef op 07-07-2008 07:07
	'Wat dat betreft laat de opmars van biologische producten zien dat er op dit terrein een balans kan ontstaan tussen het mannelijke en het vrouwelijke.' Wat een onzin. Er zijn meer biologische boeren dan boerinnen.

	Mostafa Mouktafi schreef op 07-07-2008 07:20
	Aart, u praat de taal van zilige mannetjes. Praat duidelijk en toon het respect voor uw vrouw, moeder en dochter.

Aart schreef op 07-07-2008 08:22

Sabriye Sambou is coördinator van het Godinnenspektakel, een evenement in Amsterdam waarmee op 9 februari een nieuwe emancipatiegolf moet beginnen.

Ze zal ook wel Marokkaanse zijn en zij is de zoveelste die om die reden een column in de Volkskrant mag beginnen. Niet kunnen schrijven telt, maar het Marokkaans zijn (Marokkanen vormen 2% van de Nederlandse bevolking). Maar ja, wat wil je ook: lees in het Volkskrant magazine het tenenkrommende stuk van van Vk-journaliste Greta Riemersma over haar huwelijk met een Marokkaan.
Goh, wat een fantastische man voor een Marokkaan.

Zullen we een emancipatiegolf beginnen?

John Doe schreef op 07-07-2008 08:28

Helemaal mee eens hoor!

Dat overgewicht heeft niks te maken met laag inkomen en dus het goedkoopste eten wat er is; armoede is er niet in nederland; de 2 tot 4 millioen armen bestan niet echt.

dat het dragen van boerka's en andere vaatdoeken iets te maken heeft met onderdrukking in middeleeuwse termen is niet waar; wij moslims tonen altijd het grootste respect voor onze vrouwen en dochters.
En als ze het nodig is beschermen wij hun met eerwraak; wij snijden hun dan de keel af; zijn ze gered.

	John Doe schreef op 07-07-2008 08:31
	70% van de armen is vrouw. weet je wie daar verantwoordelijk voor zijn? Voor de helft de rest van de vrouwen. doen ze er wat aan? nee dus op wat gezever na.

	gerard huis schreef op 07-07-2008 08:43
	Wat is dit een raar gezweef. Dus vrouwen zijn spiritueel, willen zorgen en koken en er bestaat zoiets als vrouwelijke waarden. Dit is erg ouderwets. Deze mevrouw bewijst de emancipatie geen dienst.

	Mostafa Mouktafi schreef op 07-07-2008 08:45
	Als moslim!!!!wil ik graag hier reacties lezen van een beschaafde omgan met de vrouw van de beschaafde Hollandse man!! Ik volg hier uw omgaan vrouwen, he!!!Hollandse man. Ik wil leren, ik ga vanuit dat de man hier zit zichzelf gelijk aan de vrouw. Laat me zien, hoe doet u het??? Ik wacht.Eidelijk kan ik iets van u leren, athans, als iets valt te leren natuurlijk!

Aart schreef op 07-07-2008 09:45

Dat kun je beter in de werkelijkheid leren, Mostafa. Leer eens Nederlandse mensen kennen, Nederlandse gezinnen en zie hoe man en vrouw met elkaar omgaan en dan niet die mislukte relatie, maar de meeste mannen en vrouwen in Nederland, een gemiddeld gezin. Vergelijk dat eens met een gemiddeld Marokkaans gezin.

Laat eens wat van je vrouwelijke kant zien en wordt undercover werkster in Nederlandse gezinnen. Verstop je vrouwelijke kanten, je gekijf, niet op een weblog.

	K. duBois schreef op 07-07-2008 09:54
	"Don't lock yourself up and throw away the key" is een advies wat je in de VS vaak krijgt en waar ik me van harte bij wil aansluiten. Vrouwen onderling moeten ophouden op elkaar te vitten, werkend, full time moeder...eenieder doet wat ze vind dat ze moet doen.

	René[vrije filosoof] schreef op 07-07-2008 10:08
	HET BLIJKT DAT DE MENSHEID STIL BLIJFT STAAN ALS DE AL LANG DOOR GESPROKEN THEMAS ZICH BLIJVEN HERHALEN.

Anne Marie van Dam schreef op 07-07-2008 10:51

Ik ben het met Sabriye Sambou eens dat emancipatie niet voltooid is, maar volgens mij schiet ze door als ze bepaalde eigenschappen mannelijk of vrouwelijk noemt. Dat waardering voor de helderheid van logica en beproefde wetenschap mannelijk zou zijn, snap ik niet en wil ik (vrouw en onderzoeker) ook niet snappen. Dat gevoel en spiritualiteit vrouwelijk zouden zijn, lijkt me een belediging voor voor mannen. De link van mannelijkheid en vrouwelijkheid naar liefde voor kwantiteit of kwaliteit zie ik niet, en die naar overgewicht versus natuurvoeding al helemaal niet. Dat Christenen vrouwen verantwoordelijk houden voor de zondeval lijkt me een totaal achterhaald idee.
Door verschillen tussen mannen en vrouwen zo te benadrukken en kunstmatig en onterecht op te blazen, kom je niet verder met emancipatie. Uitgaan van individuele kwaliteiten van mensen, zonder die in te delen in m/v-hokjes, lijkt me zinvoller, en prettiger.

Rowy van Hest schreef op 07-07-2008 10:59

Het onderwijs is gefeminiseerd. Jongens vallen massaal uit. Jeugdzorg is in handen van vrouwen, alleen in de top kom je mannen tegen. Probeer daar maar eens je gelijk te halen als man. Je loopt tegen een muur van begrip op, voor de moeder, die per definitie zielig is. Want vrouwen begrijpen elkaar zo goed.

Wat moet gebeuren is dat mannen meer invloed krijgen, niet minder. In de zachte sector zie je steeds minder mannen omdat ze zich onbehaaglijk voelen in die eeuwige wie-ben-ik en doe-ik-het-wel-goed cultuur.

Zie de tijdschriften voor vrouwen. Er zijn er veel, maar de onderwerpen zijn altijd hetzelfde. Veel navelstaarderij. Vrouwen vinden zichzelf heel belangrijk en vooral hun emoties. Daar mag uren over gekletst worden.

Nee, vrouwen hoeven niet meer invloed. Ze worden gewaardeerd door mannen zoals ze zijn, namelijk niet gelijk. Als vrouwen werkelijk hetzelfde zouden moeten presteren als mannen (dus voortaan niet meer deeltijd werken), dan gaan ze er aan onderdoor.

Maar misschien moeten we op de vierde emancipatiegolf (idiote term) wachten, voor men het licht ziet.

	Stuart Wild schreef op 07-07-2008 11:05
	Wat een zootje geleuter. We zijn zo verdwaald door een gekunstelde maatschappij dat vrouwen geen vrouw zijn en mannen geen man. sodermieter op!

R.Praag schreef op 07-07-2008 11:19

Een onzinnig verhaal in mijn ogen. Mannen hebben geen vrouwelijke kant en vrouwen hebben geen mannelijke kant. De overlap komt voort uit het feit dat het de twee exponenten zijn van het soort mens. We delen samen dus menselijke eigenschappen. Hoe kun je als man weten wat een vrouw voelt en vice versa?
Natuurlijk heb ik als man liefde en zorg. Dat uit zich alleen anders. Als man wil ik degenen waar ik van houd beschermen en onderhouden. Ik heb echter heel erg weinig zin in geknuffel en geklef.
Ik zie de winst ook niet. Het is toch mooi dat we zo verschillen? Dat maakt het juist zo leuk. Een vrouw is voor mij een prachtig mysterie dat de moeite is om een leven lang te ontrafelen.

	John Doe schreef op 07-07-2008 12:00
	tja, duas weer een kudde vrouwen die niks te doen heeft.... kunnen ze altijd nog als vrijwilligster gaan werken in de zorg

Sander Willemsen schreef op 07-07-2008 12:06

Mannen dat zijn vrouwen met een lul. En vrouwen zijn mannen zonder lul. Dat is allemaal dacht ik al wel een tijdje bekend. Maar voor de sympathieke Sabriya is het nog niet genoeg, mevrouw wil er nog een schepje bovenop gooien.
Welja.
Heeft deze lieftallige jongedame de consequenties van haar plannetje al wel eens doorgerekend? En dan verder dan wat eigenbelang op de korte termijn. Wat zou er met de wereld gebeuren als, ik noem maar even wat, de vrouwen massaal het voetbalspel inclusief de op samenzweerdersniveau mysterieus gehouden buitenspelregel zouden doorgronden? Dan is er toch niks meer aan?
Bedenk nu zelf een voorbeeld andersom, dus dat de man de vrouw gaat doorgronden.

[Mijn eerste twee regels trouwens, zijn van cabaretier Jeroen van Merwijk]

Sandra schreef op 07-07-2008 12:36

Uit de reacties op dit stuk blijkt maar weer hoe moeilijk het is om het belang van de herwaardering van de vrouwelijke energie in woorden te vatten. Misschien is onze woordenschat simpelweg te gebrekkig hiervoor en moeten we nieuwe woorden verzinnen.

De vrouwelijke energie representeert de zachte en ontvankelijke kant van een mens, en deze energie is niet enkel voorbehouden aan vrouwen. Waar het om gaat is dat de mannelijke en de vrouwelijke energie (weer) in balans komen.

	bertie schreef op 07-07-2008 13:14
	Bertie Tijd en ruimte wat is dat ook al weer!

Anna schreef op 07-07-2008 13:30

waaaaw!! helemaal te gek stuk. Het zijn woord voor woord mijn gedachten!!
Sabriye en ook Sandra hier boven, misschien is het een idee om het over Yin en Yang te hebben? Alhoewel als ik de harkerige reacties hierboven lees van de Hollandse heren denk ik dat dat misschien ook 'too big of a stretch' is...In ieder geval, het komt er toch wel van deze beweging richting meer balans tussen beide energieën, dat ligt besloten in het verloop van de menselijke ontwikkeling...
Wel grappig dat de meest ontvankelijke reactie tot nu toe van Mostafa is , some food for thought,huh gentlemen...

	Bas schreef op 07-07-2008 13:40
	Test

	Michel Oehlen schreef op 07-07-2008 13:54
	Gaaaaap. Hoe vaak is dit nu al geroepen? Dat gezeur over man-vrouw. Wees gewoon jezelf!

Astrid van Triet schreef op 07-07-2008 14:05

Geweldig stuk, Sabriye

De zin "De moderne man wil best mee emanciperen, maar wel vanuit zijn man-zijn." wil ik graag in een ander licht zetten:

'Er zijn mannen die ook emanciperen. Dit doen ze vanuit hun man-zijn.'

De eerste zin maakt de vrouw subtiel met terugwerkende kracht verantwoordelijk voor de (on)wil van de man om te emanciperen, en zijn vermeende moeite daarin.
Als vrouw wil ik niet verantwoordelijk gesteld worden voor het late emanciperen van de man. De man had er eerder gewoon nog geen behoefte aan, vond andere dingen makkelijker en interessanter, en deed het dus niet. En nu wel. Een heel klein beetje.

@Anna:
Yin en Yang vind ik prachtig, maar het zou de associaties rond mannelijk/vrouwelijk naar een platter vlak brengen. Het 'wat het is' dat is op rationeel vlak vaak wel bekend, maar niet geleefd. Wat er geleefd wordt, rondom 'mannelijk en vrouwelijk' zijn voornamelijk nog steeds de projecties over die woorden, en niet de werkelijke betekenissen van de energetische termen. Je merkt het ook terug aan de reacties.

Het verschil tussen die projecties en de werkelijke krachten van de mannelijke en vrouwelijke energieën in ons zelf, is wat gezien wil worden. Dan mogen we de projecties toestaan, zodat ze gezien kunnen worden, zodat we het verschil kunnen benoemen.

Wat er gebeurt als een vrouw het over het vrouwelijke heeft? Dan beginnen de projecties te schuren bij mensen. De termen vrouwelijk/mannelijk en de term 'godinnen', die schuren. Het schuren maakt bewust wat we allemaal in die termen projecteren en laten oplossen in ons onbewuste gedrag naar elkaar toe.

En daar zit het verhaal in: het verhaal dat nog gelost wil worden, voordat we de hele kracht van vrijheid begrijpen.

Sabriye durft het te laten schuren.
Een waardevolle vrouwelijke kracht.
Vrouwelijk als in: innerlijk sterk. Dan kan je het schuren verdragen.

En ik begrijp aan de reacties dat Sabriye Marrokaans is?
Zij roept dus driedubbelop schuring op.
En ze kan het dragen.
Dat is de innerlijke kracht.

Sander Willemsen schreef op 07-07-2008 14:12

Ik ben het stuk van Sabriye maar eens gaan lezen. Althans, het slot ervan.
"Noch de mannelijke, noch de vrouwelijke manier is zaligmakend. Waar we naar toe moeten willen, is een balans tussen het beste van beide. Dan krijgen we iets nieuws."

Wil ze nou naar een balans of naar een versmelting? Een balans is er al, altijd al geweest ook (al staat die voor Sabriye en haar medestandsters niet in het goede evenwicht). En een balans tussen het beste van beide - maar wat zijn dan die beste mannelijke en beste vrouwelijke manieren?

Weet je wat, daar kunnen we gemakshalve ook overheen stappen. We moeten namelijk toe naar "Een complementaire visie, waarin de emancipatie van de mens tot stand komt, doordat het mannelijke en het vrouwelijke elkaar aanvult: man+vrouw=mens."

Man plus vrouw is mens. Ziejewel, ze wil toch één pot nat van ons maken. Als ik het niet dacht.

Maar goed. Laat ik het eens positief proberen te benaderen. Al dat haantjesgedrag van de afgelopen miljoenen jaren leidt maar tot kortetermijnwinst voor het individu, dat dan veelal van de mannelijke soort is. Dat moet toch beter kunnen.
Welzeker moet dat kunnen. Meer in het algemeen belang denken. Al die particuliere kinderwensjes gaan om te beginnen maar eens een tijdje in de prullenbak, en pas als onze leefomgeving het weer aankan mogen er wat mensjes bij. Als dat geen zoden aan de dijk zet, dan toch tenminste wel wat zonen. Grote stappen snel thuis, van dat werk.

Nee, dames, het schiet nog niet erg op, merk ik zelf ook, om jullie yin en yang tussen mijn oortjes te krijgen. Succes verder!

naam Marij Smits schreef op 07-07-2008 14:16

‘De opmars van biologische producten laat zien dat er een balans kan ontstaan tussen het mannelijke en het vrouwelijke’? Jeugdige schoonheid en seksuele aantrekkingskracht kunnen vrouwelijke capaciteiten ‘overschaduwen’? De precieze betekenis ontgaat me. Maar op haar website licht mevrouw Sambou - voorheen Thessa de Bruin – een en ander toe. Haar inspiratiebron is de (door haarzelf geformuleerde?) Alchemistische Liefdesleer en ze ‘kreeg’ de naam Sabriye tijdens het schrijven van haar boek ‘Godin Zijn, de geboorte van de Koningin’ (te bestellen via haar website). Ze voorvoelt dat 'De nieuwe feministische stroming zal leiden tot een terugkeer naar huis en haard en het herwaarderen van het gezin als hoeksteen van de samenleving.’ Dat zal een spetterend esoterisch Godinnenspektakel worden straks in februari.

	Mike schreef op 07-07-2008 14:21
	Natuurlijk zijn vrouwen gelijk maar anders. Alleen ik heb helaas een zeer slecht voorbeeld meegemaakt waarbij ik haast het katholieke geloof gelijk zou geven, mits ik niet beter zou weten! Er moet nog veel veranderen inderdaad, maar meer respect is het allerbelangrijkste!

	Harry schreef op 07-07-2008 14:38
	Een feit is duidelijk, mannen hebben er een potje van gemaakt. Alle zogenaamde heilige boeken zijn niets anders dan vrijbrieven voor mannen om de vrouw te onderdrukken. Ik hoop dat de mensheid over een tijd deze afschuwelijke religies in de ban heeft gedaan opdat mensen zich echt kunnen ontplooien.

	flo schreef op 07-07-2008 14:53
	ach nee he hebben de mannen dat gedaan en gaan ze zich over een tijdje ontplooien ook nog lieve help als men-sheid nog wel oei tjonge griezelig hoor

naam Sabriye Sambou schreef op 07-07-2008 14:59

Hallo allemaal,

Dank je voor de reacties!

@ Rowy - Één van onze sprekers is Lauk Woltring die het precies over dit probleem gaat hebben. Het feminiseren van het onderwijs. Juist door het ontkennen van het verschil tussen jongens en meisjes ontstaan de problemen waar Malou van Hintum een licht op schijnt in 'Mag er dan helemaal niets meer?' Teveel vrouwelijk, zonder mannelijk is net zo rampzalig als andersom.

@ Anna ;-) heb je het Godinnenspektakel logo gezien?

@ Astrid, dank je voor je uitgebreide reactie. Wat ik bedoelde met mijn zin over de man willen emanciperen vanuit zijn man-zijn is dat we als vrouwen de mannen niet kunnen voorschrijven hoe hun emancipatie eruit ziet. Het is een drang die vanuit hunzelf geformuleerd dient te worden. In onze sprekersgroep hebben we dan ook verschillende mannen die hierover zullen spreken en schrijven. Wellicht heb je gelijk dat de mannenemancipatie pas nu echt een gevoelde behoefte wordt bij de man. Ik vind dat als vrouw moeilijk om in te schatten.

@ iedereen
Het mooiste aan een herwaardering van vrouwelijkheid is dat mannelijkheid ook weer mag bestaan en dat beide elkaar kunnen aanvullen. Emancipatie tot nu toe dacht verder te komen door het ontkennen van het verschil en tijdelijk heeft dat voor ons gewerkt. Dat dit niet meer werkt, wordt zichtbaar in het stagneren van de emancipatie de afgelopen jaren en in bijvoorbeeld ook de eerder aangehaalde problematiek met jongetjes en jong volwassen mannen.

naam marie (66) schreef op 07-07-2008 15:08

Heel goed stuk, mooi opgebouwd en helder van inhoud. Getuigt van realisme zowel als van idealisme. En wat de boodschap betreft: kan niet vaak genoeg herhaald worden. Het maatschappelijk ook financieel waarderen van vrouwelijke taken zal vrouwen aan meer zelfvertrouwen helpen. En dat is de moeilijkheid: dat zal nogal een omslag teweegbrengen. Volgens mij zijn we eigenlijk best goed bezig: langzaam aan, het heeft gewoon tijd nodig.

Dieudonner schreef op 07-07-2008 15:18

Na wat gegoogle kom je er achter dat Sabriye eigenlijk Thessa de Bruin heet en dus een Nederlandse vrouw is. Ten tweede male gehuwd met ene Sambou met wie ze in eerste instanie een turbulent huwelijk had. De verhoudingen hebben zich echter verbeterd en men is "geheald" uit de strijd gekomen. Vandaar haar missie waarschijnlijk. Ik ben vrij nuchter en mijn huwelijk lag als een molensteen op mijn maag. Als weduwe vier ik al 12 jaar mijn feestje en aan mij is haar, overigens sytmpathieke, missie niet besteed. Wellicht dat allochtone dames, vooral Marokkaanse, haar boeken en verdere publicaties als lichtend voorbeeld kunnen gebruiken, zeker omdat zij nog lang zullen vastzitten in hun verstikkende religie.

	Niccolo schreef op 07-07-2008 15:23
	Het accent ligt momenteel te zwaar op mannelijke waarden en omgangsvormen? In welke grot leeft de schrijfster van dit stuk? Vrouwen zijn nog nooit zo geemancipeerd geweest als ze vandaag de dag zijn... Dit is feiten verdraaien ten top.

	Bas schreef op 07-07-2008 15:31
	Mevrouw Sambou: In uw artikel zegt u dat bij emancipatie het accent sterk lag op ontwikkeling van de vrouw naar het model van de man. In uw reactie van 14.59 uur geeft u echter aan dat door de feminisering de jongens in het gedrang komen. Waarom. Omdat ze naar het model van de vrouw worden opgevoed en onderwijs krijgen. Dit lijkt me tegenstrijdig. Maar wellicht hebt u hier een verklaring voor.

	Niccolo schreef op 07-07-2008 15:35
	Begrijp dat dan, Bas: mannen hebben volgens de feministen nooit hoeven emanciperen. Het waren de vrouwen die uit hun schulp moesten kruipen. Misschien is re-man-cipatie een idee?

Fransje schreef op 07-07-2008 15:37

Ik kopieer hieronder de reactie van Anne Marie van Dam omdat ik die volledig onderschrijf.
Anne Marie van Dam schreef op 07-07-2008 10:51
Ik ben het met Sabriye Sambou eens dat emancipatie niet voltooid is, maar volgens mij schiet ze door als ze bepaalde eigenschappen mannelijk of vrouwelijk noemt. Dat waardering voor de helderheid van logica en beproefde wetenschap mannelijk zou zijn, snap ik niet en wil ik (vrouw en onderzoeker) ook niet snappen. Dat gevoel en spiritualiteit vrouwelijk zouden zijn, lijkt me een belediging voor voor mannen. De link van mannelijkheid en vrouwelijkheid naar liefde voor kwantiteit of kwaliteit zie ik niet, en die naar overgewicht versus natuurvoeding al helemaal niet. Dat Christenen vrouwen verantwoordelijk houden voor de zondeval lijkt me een totaal achterhaald idee.
Door verschillen tussen mannen en vrouwen zo te benadrukken en kunstmatig en onterecht op te blazen, kom je niet verder met emancipatie. Uitgaan van individuele kwaliteiten van mensen, zonder die in te delen in m/v-hokjes, lijkt me zinvoller, en prettiger.

	Astrid van Triet schreef op 07-07-2008 15:41
	@ Niccollo: zie site: remancipeer punt nl

	Bas schreef op 07-07-2008 15:50
	Niccolo: Ik weet niet wat je precies onder re-man-cipatie verstaat. Maar wellicht is het feit dat mannen massaal uit feminiserende beroepen weglopen wel een teken dat ze daar al druk mee bezig zijn.

Rinus Aldus schreef op 07-07-2008 16:02

Interessante analyse/visie van Sabriye. Een goede emancipatorische balans tussen vrouwen en mannen met name in de arbeidsparticipatie lijkt me een eerste voorwaarde om
de slotfase van de emancipatie daadwerkelijk af te sluiten.
Het is dan ook jammer dat in verschillende beroepen vrouwen zwaar oververtegenwoordigd zijn en dat werkt m.i. juist contraproductief. Ik doel o.a. op onderwijs, zorg, rechterlijke macht, midden-en kleinbedrijf (met name winkels)enz. Dat geldt overigens m.m. ook voor mannen in verschillende typische mannen-beroepen. Daar waar het maar enigzins kan- desnoods met contigentering- zou een gelijkmatige verdeling moeten worden bevorderd. En in iedergeval in de leidinggevende en topposities zou een echte fyfty/fifty verdeling bevorderend werken. Daar ligt nog een schone taak voor ons.(mannen)!

Astrid van Triet schreef op 07-07-2008 16:10

@ Fransje: "Dat Christenen vrouwen verantwoordelijk houden voor de zondeval lijkt me een totaal achterhaald idee."

Kijk naar de reactie van Niccolo bijvoorbeeld:
dat mannen hun plek niet ingenomen hebben, wordt toegedicht aan
de feministen, die mannen niet voldoende vooruit geleurd hebben?

Dit is de Eva beschuldigingscultuur, die nader beschouwd,
een Adamsontlastingscultuur blijkt te zijn.

De man hoeft zijn groei niet zelf aan te nemen, hoeft alleen maar te wachten tot feministen hem voort-duwen, de weg voor hem vrij banen.

De beschuldigingscultuur naar Eva is nog alom aanwezig.

De subtiele beschuldigingscultuur is bedoeld om
de man van zijn groei af te houden (hij hoeft niet naar zichzelf of naar zijn eigen keuzes te kijken, of naar zijn moed om voor zijn keuzes te gaan staan, zolang alles nog de schuld van Eva of van het feminisme is, oftewel: slachtofferschap).
Het ontkracht de vrouwelijke kracht in de mens (man en vrouw), onze innerlijke kracht, onze binnenwereld.

En daar is de schuldcultuur dan ook voor bedoeld: de mens innerlijk ontkrachten.
Man en vrouw.

Het godinnenspektakel roept overduidelijk op om de eigen kracht niet uit de weg te gaan.
Man en vrouw.

ongerust schreef op 07-07-2008 16:49

Dat Christenen vrouwen verantwoordelijk zouden houden voor het kwaad in de wereld is maar tendele waar. Misschien fundamentalistische gristenen, Calvinisten dus die toch al hel en verdoemenis predikten. In de katholieke leer is dat anders. Alle kwaad mag dan bij Eva begonnen zijn, als we dit kwaad omkeren krijgen we Ave, de groet waarmee Maria wordt verwelkomd: kortom, alle goeds begint ook bij de vrouw. Maria zetelt in het centrum van het katholieke geloof, zij is Moeder Gods en 'intermediair' tussen God en de mens. Toch voorwaar een aardige positie, niet? Kom er maar eens om in andere geloven. Het Calvinisme, het Orthodoxe Jodendom en de Islam zijn mannengodsdiensten. In mijn katholieke jeugd, in de jaren vijftig, heb ik toch vooral mannen gezien die hun vrouwen op handen droegen; hardwerkende mannen die zacht en voorkomend waren naar hun vrouwen. Deze mannen waren natuurlijk doordrongen van die beelden van Maria. Ik geloof zelfs dat ik als jong meisje meer vrouwen met 'haar op de tand' heb gezien dan onaardige mannen.

En wat die onbalans tussen het vrouwelijke en het mannelijke aangaat. Die is vooral door vrouwen teweeggebracht. Rooie vrouwen, Man Vrouw Maatschappij-vrouwen, en nu carrièrevrouwen à la Heleen Mees. Zij zijn de aanjagers van die beweging dat vrouwen financiëel onafhankelijk moeten zijn, ja zelfs in mannenberoepen moeten: "Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid". Weten we nog? Dat filmpje waarop we een meisje als loodgieter bezig zagen? Als je iedereen de arbeidsmarkt opjaagt, als je meisjes als nepjongetjes 'de boze wereld' instuurt, als je boeken propageert die zelfs moederliefde onderuit halen, "De Mythe van het Moederschap" van Elisabeth Badinter, moet je niet raar opkijken dat de 'zachte dingen' worden verwaarloosd. Dat is een treurig gevolg, maar dat hebben NIET de mannen gedaan. Dat hebben vrouwen zichzelf aangedaan, dus dames, niet zeuren nu en vooral niet naar de mannen wijzen.

naam Sabriye Sambou schreef op 07-07-2008 18:58

Hallo Bas,

Persoonlijk denk ik dat het feminiseren van het onderwijs precies laat zien waar ik hier over schrijf. De carriere kansen in de opvoeding en verzorging van kinderen van 0-12 jaar zijn niet heel erg groot. Voortgezet onderwijs en universitaire onderwijs heeft meer aanzien, waar dan ook gelijk meer mannen te vinden zijn.

De status van opvoeding in Nederland is heel laag, veel lager dan onze buurlanden. Thuisblijvende ouders in buurlanden krijgen aanzienlijk langer betaald verlof en in Duitsland bouw je zelfs pensioen op gedurende de periode dat je full-time zorgt. Dat is emancipatie!

Het mocht lange tijd niet gezegd worden omdat het politiek incorrect was, maar opvoeden is direct investeren in de maatschappij. Immers degene die we grootbrengen, zijn onze toekomstige generatie werkende en zorgende maatschappij. Dit erkennen hoeft vrouwen niet te verbannen naar de keuken. Het is goed dat vrouwen werken, maar het kan het begin zijn van het werken naar betere voorzieningen waardoor betaalde aarbeid en zorgen, voor man en vrouw even toegangkelijk zijn op het moment dat zij zich in de meest intensieve periode van hun leven bevinden, namelijk de kinderjaren.

@ Niccolo Hoewel de mannen van Remancipeer niet bij ons project betrokken zijn. Is dit wel het idee, de man mag weer man zijn. Belangrijker nog, de man is volledig verantwoordelijk voor zijn eigen invulling van zijn emancipatie en daarmee ook zijn zorgparticipatie. De mannen binnen onze sprekersgroep hebben leuke eigentijdse ideeen over hoe je man, vader, echtgenoot & minnaar kunt zijn in deze tijd. We hebben voor de mannen ook een Mannen Forum ingericht waar zij met elkaar kunnen communiceren hoe de emancipatie van de man er volgens de man uit moet zien. De beheerder Maarten Moens is even op vakantie, maar zal eind deze maand de discussies over de mannenthema's gaan openen.

Marco schreef op 07-07-2008 19:12

Net als Fransje op 07-07-2008 om 15:37 kopieer ik de onderstaande reactie omdat schrijfster mijn opvattingen daarmee ook verwoordt:

Anne Marie van Dam schreef op 07-07-2008 10:51
Ik ben het met Sabriye Sambou eens dat emancipatie niet voltooid is, maar volgens mij schiet ze door als ze bepaalde eigenschappen mannelijk of vrouwelijk noemt. Dat waardering voor de helderheid van logica en beproefde wetenschap mannelijk zou zijn, snap ik niet en wil ik (vrouw en onderzoeker) ook niet snappen. Dat gevoel en spiritualiteit vrouwelijk zouden zijn, lijkt me een belediging voor voor mannen. De link van mannelijkheid en vrouwelijkheid naar liefde voor kwantiteit of kwaliteit zie ik niet, en die naar overgewicht versus natuurvoeding al helemaal niet. Dat Christenen vrouwen verantwoordelijk houden voor de zondeval lijkt me een totaal achterhaald idee.
Door verschillen tussen mannen en vrouwen zo te benadrukken en kunstmatig en onterecht op te blazen, kom je niet verder met emancipatie. Uitgaan van individuele kwaliteiten van mensen, zonder die in te delen in m/v-hokjes, lijkt me zinvoller, en prettiger.

Sander Willemsen schreef op 07-07-2008 19:16

Sabriye, Sabriye toch, waarom nou zo moeilijk doen? Inclusief die naam van je, die krijg ik ook niet ineens foutloos getypt. Zeg toch gewoon dat we het opvoeden van kinderen beter moeten waarderen. De status ervan is te laag, waardoor mannen ervan wegblijven en de ukkies slechts vrouwen en dus alleen 'het vrouwelijke' om zich heen krijgen. Juist in de jaren waarin ze het meeste opsteken. Timmeren en rekenen, dat wordt zo nooit meer wat. Hoe wij nog steeds vaardige voetballers voortbrengen is mij welhaast een raadsel.

Maar praat toch niet zo raar over emancipatie, en man plus vrouw is mens. Als je meent wat zinnigs te melden te hebben, meldt dat dan gewoon en brei er niet al te veel van die kletsika omheen.
Discussiëren hier bij de volkskrant is al moeilijk genoeg, met al die querulanten en stompzinnigen. Wijsneuzen ook ja. En daar wou jij je bladiebla aan verkopen?

Gelukkig zijn er ook mensen die, net als ik, je stuk gewoon niet lezen. Dat bespaart weer wat gedoe.
Succes ermee, verders.

John Doe schreef op 07-07-2008 19:20

he smarties: emancipatie betekent niet meer of minder dan gelijkstelling voor de wet
Is al gebeurd....
maak jezelf productief in de zorg of zo

carriere kansen worden bepaald door het millieu waaruit je geboren bent (60%) en de baan van je man (30%) en jezelf 10%

maarre...het is 2008, het westen staat voor een gigantisch economisch probleem.
Er zijn ook nog tussen de 2 en 4 millioen mensen arm.
merendeel vrouwen

en jij zit te zeveren over carriere en gelijktijdig over emancipatie en solidairiteit???????

Joanie schreef op 07-07-2008 19:47

Correctie.
Mannen zijn vreemde vrouwen.
Iedereen begint als vrouw, dan wordt er bepaald of er een wormpje onder komt of niet.

Mannen zijn erg bang om vrouwelijke trekjes te hebben/uiten, dan worden ze namelijk direct en zonder pardon door hun mede mannetjes afgestraft en zijn het "mietjes".

Als iedereen elkaar nu eens gewoon liet doen wat men voelt was deze discussie er niet.
Maar nee, de mannenmaatschappij heeft duideijke regels, man is man en vrouw is vrouw.
Het grote sprookjesfiguur in de hemel verhoede dat daar verandering in komt.

Intolerantie viert hoogtij in dit land en ook, helaas nog steeds, in de gender afdeling.

Surprise, ik ben een vrouw!
In een mannenlichaam...

Paula Groenendijk schreef op 07-07-2008 19:51

Niet erg geemancipeerd van je Tessa, om onder een andere naam je stuk te schrijven. Als wij brievenschrijvers met een stukje in de krant willen komen wordt ons doopceel gelicht, wat overigens terecht is. Ben je bang dat je als autochtone vrouw niet serieus wordt genomen?
Ik vond je epistel slecht te lezen en begrijp niet goed wat je ermee wilt zeggen. Waarom denk je eigenlijk na over verschillen tussen man en vrouw? Ik werk al jaren in de gezondheidszorg met bijna alleen maar vrouwen. Jouw onderwerp speelt daar geheel niet. Ondanks dat wij, verzorgende echte vrouwen zijn, zijn wij stoer en voelen ons nooit minder of anders dan een man. We kunnen net zo ongevoelig zijn, we maken soms keiharde grappen. Is dat de balans die je beoogt?
En dat mannen niet op hun uiterlijk worden beoordeeld is helemaal niet waar. Reken maar dat bij mij op werk het uiterlijk van een man flink ter sprake komt. En een aantrekkelijke man zou ik ook eerder aannemen dan een nerd met dezelfde capaciteiten.
Praat jij wel genoeg met andere vrouwen? Kom een dagje met ons meelopen. Wellicht denk je er daarna anders over.

Bas schreef op 07-07-2008 20:05

Mevrouw Sambou: Eh. Voor zover ik weet geeft onderwijs onderwijs en geen opvoeding. Recent stonden er artikelen in de Volkskrant waarom jongens op de Pabo afhaken. Ze willen kinderen iets leren. Vrouwen daarentegen willen de wereld voor kinderen vooral leuk maken. Dat is dus de status die feminiserende beroepen aan het beroep geven. En waarin mannen zich niet thuis voelen. Uw emancipatie is dus al helemaal gelukt. Vrouwen mogen in beroepen hun emotionele, spirituele, en vrouwelijke kant laten zien. Dat doen ze ook massal. Het gevolg. Taal en rekenen kunnen kinderen niet meer. Maar het was o zo leuk op school. Althans voor de meisjes.

	Sandra schreef op 07-07-2008 20:20
	@Sander Willemsen: Wil je asjeblieft je eigen kletsika voor je houden totdat je het stuk wél gelezen hebt? Dank u.

	Suzan Betlem schreef op 07-07-2008 21:47
	Prachtige foto ! Ik las hem ook, want er was zoveel te zien.

elsje dijkstra schreef op 07-07-2008 22:34

Geplaatst op 07-07-2008 12:00 door elsje-dijkstra op het volkskrantblog
(http://www.volkskrantblog.nl/bericht/210048)

Op weg naar het leven als godin

Wij, vrouwen, moeten weer godinnen worden. We hebben onze vrouwelijke kant verwaarloosd, als noodzakelijk offer tijdens de tweede emancipatiegolf die er vooral op gericht was om het recht op arbeidsparticipatie te verwerven.

Nou, okay dan maar. Mijn vrouwelijke buitenkant bestaat uit 1 m 69 lang, schoenmaat 38, gewicht 55 kg. De buitenmaten zijn 92-70-94, maar dat moet los gezien worden van welke seksuele bijbedoeling dan ook, de status van godin brengt onaanraakbaarheid met zich mee.

Het gaat om de van oorsprong vrouwelijke taken, die ernstig zijn verwaarloosd. De herwaardering van het zorgen, het moederen en het klaar staan voor een ander. De onbetaalde arbeid moet gepimpt worden, de push-up bra kan in de kast blijven hangen.

Het zal nog een hele klus worden om zover te komen. Ik had net een leuk plan bedacht, maar ja, dat past niet in de strategie die moet leiden naar een postrationeel tijdperk waarin meer ruimte is voor het intuïtief handelen. En het leek me zo aardig, een lobby te beginnen voor de voordracht van mijn meiden voor de Nobelprijs voor de Vrede.

Mijn meiden hebben het afgelopen jaar keihard geknokt om een diploma te halen waarmee ze terecht kunnen op de arbeidsmarkt. Stuk voor stuk hebben ze zichzelf overwonnen, hebben ze geleerd dat het kan, samenwerken aan een nieuwe toekomst ongeacht afkomst of levensvisie. Ze hebben zichzelf bevrijd uit denkpatronen waarin de kansen voor man en vrouw, als door het lot bepaald, vastliggen. Deze meiden zullen niet langer als vanzelfsprekend hun zonen de oorlog insturen, hun dochters het recht op ontwikkeling ontzeggen en al het gedachtegoed dat buiten hun eigen cultuur valt als waardeloos verwerpen. Hoop ik.

De Nobelprijs voor de Vrede leek me een goede stimulans om vol te houden in een maatschappij die nog niet staat te springen om zelfbewuste mooie vrouwen, die lak hebben aan politieke machtsspelletjes, vrouwen die begrijpen dat de vrede gemaakt wordt op de stoep voor je huis. Vrouwen, die hun mannetje staan.

Gelukkig heb ik nog even de tijd om aan het idee te wennen. Het godinnenfestival, waarvoor zo onbeschaamd reclame wordt gemaakt, vindt pas plaats op 9 februari 2009. Tegen die tijd zal het me wel gelukt zijn om vreugde te vinden bij het aanrecht, is het me op de een of andere manier gelukt om een parttime baan te vinden met behoud van mijn huidige salaris en onderdruk ik niet langer mijn vrouwelijkheid om mee te kunnen met de boys.

	Ockers schreef op 07-07-2008 23:29
	Dat godinnenspektakel zal toch wel gesubsidiëerd zijn toch? Mooi, dan heb ik al bijgedragen.

Astrid van Triet schreef op 07-07-2008 23:53

Herwaardering van vrouwelijkheid....
Daar zitten vele onbewuste lagen en aspecten in verborgen.

1 van die lagen, is de vraag waaraan vrouwelijkheid gekoppeld wordt. Wordt het aan de man gekoppeld, of aan de vrouw? Je krijgt dan een andere teneur van teksten.

Kijk bijvoorbeeld in het stuk tekst over de man:
"anderzijds verlangt de man eveneens naar een model waarin grotere keuzevrijheid en zelfbeschikking ook voor hem bereikbaar zijn. Hij verlangt ernaar ouderschap en werk op een betere manier te kunnen combineren en zijn eigen persoonlijke invulling te geven aan vaderschap en zorg".

Deze tekst is vanuit het ik-perspectief en de ik-verlangens van de man geschreven. Het is een stuk krachtiger dan de tekst over de vrouw:
"Veel vrouwen bevinden zich momenteel in een armoedepositie, doordat zij de zorgtaken op zich hebben genomen. 70 procent van de mensen die in Nederland in armoede leeft, is vrouw. Een herwaardering van de van oorsprong vrouwelijke taken zou de welvaartspositie van de vrouw kunnen verbeteren en ook de druk kunnen verlichten die wordt veroorzaakt door de spagaat tussen betaalde arbeid en zorg."

Deze tekst is niet vanuit het ik-perspectief en de ik-verlangens van de vrouw geschreven, maar gaat slechts 'over' de vrouw. Het is een reddersperspectief. Ook de uitdrukking 'op zich hebben genomen' ontkracht de keuze van de vrouw. Het duidt iets anders aan dan 'willen hier voor kiezen'.

Herwaardering van vrouwelijkheid, vraagt juist in die complexe gelaagdheid van alle betekenissen van 'vrouwelijkheid', ook om de kracht van het vrouwelijke te tonen als we het over vrouwen hebben.

We hoeven dan niet aan ontkenning te doen. We hoeven niet te doen alsof het niet zo is dat 70% van armoede bij vrouwen zit.

Maar het zou fijn zijn, als de kracht van het ik-perspectief bij het stukje tekst over de vrouw, net zo krachtig wordt neergezet, als bij het stukje tekst over de man.

	J Vastenhouw schreef op 08-07-2008 00:56
	Het lijkt wel of we terug zijn in de jaren 70. Vrouwen emancipatie, homo emancipatie, mileu vervuiling en de invloed van religie op de samenleving. Moeten al die discussies nu 30 jaar later echt worden overgedaan? Het schiet niet erg op zo. Ik woon al 15 jaar niet meer in Nederland en ik kan mijn ogen soms niet geloven als ik deze opinie pagina lees.

Sam schreef op 08-07-2008 09:33

het gaat om een derde emancipatiegolf vanaf februari, een afgezwakte herhaling van eerdere emacipatiegolven, eentje waarbij vrouwen op hun luie reet in de bijstand kunnen blijven zitten en de mannen erbij komen
bij emancipatie gaat het om het afschaffen van genderspecieke rollen, dat er biologische factoren meespelen is onzin, dat zou betekenen dat er ook niet biologische factoren zijn en dat is onzin, er is namelijk maar 1 substantie: sla spinoza er maar op na ;)

Heline schreef op 08-07-2008 09:42

Wat een achterhaald artikel, zeg... Alleen de bewoordingen "mannelijk" en "vrouwelijk" in dit artikel al, zijn een bewijs van weinig emancipatie bij de auteur van dit artikel. Als moderne, werkende en studerende vrouw gaan hiervan mijn nekharen recht overeind staan. Want hoe staat deze auteur in het leven? Wordt zij omringd met mannen die hun "vrouwelijke" kant niet durven te laten zien? Met mannen die zich nog steeds in hun "jaren 50 rol" doen gelden? Als dat in dit land zo is, vind ik dat diep triest.. Ik heb een - gelukkig - andere ervaring met de de mannen om mij heen.

Michel Oehlen schreef op 08-07-2008 10:24

Na lezing van het stuk van Sabrie Sambou blijkt zij wel degelijk iets nieuws te zeggen.
Immers doen ook veel mannen zichzelf te kort, door de manier waarop zij denken achter status aan te moeten hollen, hoe vaak naar vrouwen wordt gekeken en hoe traditioneel vrouwelijke waarden niet voor vol worden aangezien (zorg, tijd, altruïsme). Hoeveel mensen leven voor een groot huis, status en geld, maar leiden kwalitatief op de keper genomen eigenlijk een hondsberoerd leven?
Ik vind haar aanvulling in het denken over man-vrouw ontzettend zinnig. Het heeft alleen niets meer te maken met het traditionele begrip van emancipatie, dat naar mijn mening volledig achterhaald is.
Wat zij zegt over de emancipatie van levensgebieden als ouderschap, voeding, werk, relaties gaat mannen én vrouwen, dus mensen aan, en raakt aan diepe maatschappelijke problemen, waar inderdaad vele, vele mannen en vrouwen zichzelf, en daar mee hun kinderen, gigantisch te kort doen. Ook de armoede waarmee veel mensen relaties instappen staat gelijkwaardigheid, en het aangaan van een echte ontmoeting in de weg.
Ik sta inhoudelijk helemaal achter Sabriye Sambou. Nu nog een nieuwe naam voor deze derde golf, zodat het versleten "emancipatie" naar de vuilnisbelt kan!

Femke schreef op 08-07-2008 10:56

He he, eindelijk een reactie waar ik echt achter sta, die van ex-nederlander J Vastenhouw.
Hij schrijft op 08-07-2008 00:56 dat het wel lijkt of we weer terug zijn in de jaren 70 met al dat oeveloeze gewauwel.
Weet u wat het is meneer Vastenhhouw: de Hedendaagse Nederlander heeft het te goed: Alles is al gedaan in Nl.; men heeft niks echt belangrijks om zich druk over te maken, en zoveel welvaart dat er veel tijd over is om nieuwe "issues" uit te vinden. Zowel mannen als vrouwen.
Ga toch aan het werk mensen....

Hakim schreef op 08-07-2008 12:05

'Ook op het gebied van voeding en natuur is een herwaardering nodig. De explosieve toename in welvaartsziekten en overgewicht is een direct gevolg van voedsel waarbij de nadruk ligt op kwantiteit en niet op kwaliteit. Wat dat betreft laat de opmars van biologische producten zien dat er op dit terrein een balans kan ontstaan tussen het mannelijke en het vrouwelijke.'

Kan iemand me vertellen wat ze hiermee bedoeld?

	naam H. R. Krol schreef op 08-07-2008 12:52
	@Hakim: ik denk dat Sabriye wilde bewijzen dat analytisch vermogen en logica typisch mannelijke eigenschappen zijn. Waarmee zij zichzelf overigens in een lange feministische traditie plaatst.

	John Doe schreef op 08-07-2008 21:08
	Wil je wat aan emancipatie doen: reken uit hoeveel die onzin kost, en geef dat geld aan vrouwen die eten via de voedselbank. voor de rest: wat een slap gelul! als dit kenmerkend zou zijn voor nederlkandse vrouwen zou ik het nog eens zijn met de moslims: kop dicht, ga koken en kinderen krijgen. en dan nog verder gezever over voedsel????????? voor de rest normaal?

Astrid van Triet schreef op 08-07-2008 21:29

@Michel,
fijne reactie.
Het creëert een opening om de boodschap die in Sabriye's stuk zit, wat verder te bekijken en verder te brengen.

'Emancipatie van de mens' vond ik juist wel krachtig klinken. Ontvoogding en ontknechting van wat dan ook, daar is de mens nog wel even mee bezig. Van het hele spectrum van politieke onderwerping tot en met onderwerping aan de eigen geconditioneerde reacties als een vrouw een nieuwe boodschap brengt, wat niet gezien wordt als je geconditioneerd bent op het idee dat een vrouw niets nieuws kan brengen,

dat proces daar is de mens nog wel even mee bezig.

Misschien lijkt het meer voor de hand te liggen om tegenwoordig voor het woord 'spiritualiteit' te kiezen? Maar feitelijk zijn veel mensen die zich met spiritualiteit bezig houden, verre van geemancipeerd; gebruiken de boodschap vanuit spiritualiteit weer als de volgende norm van 'een goed mens zijn', waar je aan moet voldoen.

Had je een al een concreet andere uitdrukking in gedachten, in plaats van 'de emancipatie van de mens'? Of misschien een richting waar je gedachten naar toe gaan?

l.d.broersma schreef op 08-07-2008 22:20

Het zou heel fijn zijn als we eens een keer gewoon onszelf kunnen zijn. Dat is al moeilijk genoeg. Het is toch verschrikkelijk om als man de vrouw in jezelf te moeten laten zien. Moet ik dan de man in mijzelf iets meer laten zien. Wat een ingewikkeldheid. Laten we het a.u.b. eenvoudig bij onszelf houden, man of vrouw. Dat is mooi genoeg. Communiceren lijkt me belangrijk en niet uitgaan van de macht van de vanzelfsprekendheid.

Astrid van Triet schreef op 08-07-2008 23:37

@I.d.broersma 'Het zou heel fijn zijn als we eens een keer gewoon onszelf kunnen zijn.'

Ik denk dat Sabryie daar juist ook voor pleit.

Als ik kijk naar het proces van de vrouw, afgelopen tientallen jaren:
De vrouw is collectief al 40 jaar bewust met al haar keuzes bezig. Meer dan bewust. En ze heeft daarmee automatisch ook veel keuzes van de man gereflecteerd, die hierdoor ook kon groeien.

En met dat de vrouw dit alles deed, is zij vanzelf gaan transformeren en heeft ze haar omgeving automatisch laten mee transformeren. Relaties, de werkvloer, seksualiteit; allemaal van gedaante veranderd, doordat de vrouw vanuit haar autonome kracht en authentieke verlangens geen genoegen meer nam met het oude verhaal. Voelend dat er meer mogelijk is.

En nu voelen veel mensen, juist vanuit hun kracht, dat er zelfs NOG meer mogelijk is; werkelijke vrijheid in de maatschappij terug brengen.

Herwaardering van het vrouwelijke daarin, houdt onder andere in, je aangesproken kunnen voelen op je kracht, als we het over het vrouwelijke hebben.

Maar eerder vaak, raken mensen de concepten van slachtofferschap als we het over vrouw of vrouwelijk hebben. Ook als je in de weerstand roept 'Hou nu toch eens op met zeuren'. Dat doe je, als je denkt, dat het slachtofferschap weer wordt aangeboord.

Er zit veel verborgen in onze onbewuste patronen.

Kijk bijvoorbeeld naar de reactie van Mostafa: 'Vrouwen zijn het slachtovers van de mannelijke vertaling van de heilige boeken.'.
Ik begrijp dat het goed bedoeld is,
maar het stuk van Sabriye roept voor mij nu juist niet de associatie met het slachtofferschap van de vrouw op. Maar juist de associatie met de kracht van het vrouwelijke.

Overigens zijn mannen net zo goed slachtoffer van de mannelijke vertaling van de heilige boeken. Maar daar worden heel andere namen aan gegeven. Namen die kracht uitstralen. Opdat de man zich er niet los van zal maken.

Dorothée schreef op 08-07-2008 23:42

Heline 8-7-2008 9.42
Volkomen eens. De schrijfster meent een uitzondering te zijn en zal ons eens vertellen hoe een en ander in elkaar steekt. Zij vergeet dat een groot deel van de bevolking reeds uit MENSEN bestaat en trapt daardoor open deuren in. Ieder weldenkende vrouw heeft alles wat Sabriye schrijft allang in de gaten. Niets is mooier dan de man/vrouw relatie te doorzien en daar vrede mee te hebben (of te krijgen). Dank zij de eigen ontwikkeling, prettige werkkring, creativiteit en financiële onafhankelijkheid kan een vrouw vrij zijn (worden) en haar eigen identiteit behouden. En dat geldt evenzeer voor de mannen.

" L'amour est un fleuve où les eaux de deux rivières se mêlent sans se confondre".

Astrid van Triet schreef op 09-07-2008 00:23

@Dorothee, 'Ieder weldenkende vrouw heeft alles wat Sabriye schrijft allang in de gaten. '

En wat doe je daar dan vervolgens mee?

Wat Sabriye doet, is vanuit dit 'in de gaten hebben', op zoek gaan naar nieuwe, krachtige verbindingen.
Als ik jouw reactie lees, dan lijkt het alsof je zegt: 'Als je het in de gaten hebt, dan moet je het er verder nooit meer over hebben, je moet er vooral niets mee doen, als je het in de gaten hebt'.

Ruud schreef op 09-07-2008 11:41

Het grootste politieke taboe m.b.t. emancipatie onder hoogopgeleid intellectueel Nederland:

De Glazen Vloer.

I.t.t. Duitsland, Franktijk zijn er vrijwel geen vrouwen zichtbaar in zg. laagbetaalde "vieze" beroepen als schoorsteenveger,stucadoor, vuilnisophaaldienst, electromonteur en ga zo maar door.

Wie alleen flauwekul verhalen verspreid over het zg. Glazen Plafond kiest voor ernstig misleidende halve waarheden en vrijspreid laster over het mannelijke deel van de bevolking.

Ook vele zg. discriminatie-onderzoeken kiezen voor misleidende halve waarheden.
Zeer weinig allochtonen doen zwaar, vies en inspannend werk zoals metselaar, timmerman of stucadoor e.d.

Iedereen kan het al decenia lang om zich heen waarnemen.
Linkse intelectuelen liegen dus wanneer ze de zaken anders voorstellen.

naam Anje Voulon-Jonker schreef op 14-07-2008 09:00

Hoewel ik het artikel niet grappig vind, heb ik het toch opgevat als satire. Godinnenspektakel, hoe verzin je het, De meeste vrouwen hebben het al druk genoeg en dan moeten ze daar bovenop ook nog eens godin zijn. Echt grappig kan ik het artikel niet vinden en tegelijkertijd kan ik ook niet geloven dat iemand dit serieus meent.
Nu we een week verder zijn, wil ik wel graag weten wie er achter de schrijversnaam verborgen zit.

kathleen schreef op 14-07-2008 20:47

Ik word zo moe van steeds weer verteld worden wat we nou weer moeten doen en hoe we nou weer moeten zijn om de wereld te veranderen. Het komt me echt de keel uit. We moeten moeten moeten. De een roept toleranter zijn, de ander roept respect hebben, de derde vindt dat we normen en waarden moeten hebben, mileubewuster moeten zijn, beter moeten opvoeden, langer werken, lagere lonen accepteren, meer uren werken, meer bewegen. Wat ben ik een hompje klei die door iedereen die weer eens een visie heeft kan worden gekneed zodat ik pas binnen het beeld dat deze wereldveranderaar weer heeft.
Ik vind het allemaal wel best, ik werk fulltime, partner is huisman en het bevalt ons prima. Ik heb jaren mijn vrouwelijke kant proberen te ontwikkelen en een goede huisvrouw en moeder te zijn. Dat laatste ging me nog redelijk af, het eerste niet. Jammer, dan maar niet. Wanneer ik stop bedenk ik wel wanneer het zover is en hoe mijn situatie dan is. Maar laat al die mensen die mij en de anderen zo graag willen vertellen hoe we moeten leven eens beginnen om gewoon lekker zelf hun leven in te vullen. Be the change you want to see in the world zei Ghandi geloof ik. Dus deze waarde schrijfster en de voltallige Nederlandse regering en alle andere zedenprekers, ga lekker het verschil zijn en wie weet vinden we je voorbeeld dan wel zo indrukwekkend dat we onszelf gaan afvragen: hey wat is deze persoon bijzonder zo wil ik ook zijn. Lukt dat niet, jammer.

	A. Stuijt schreef op 14-07-2008 21:04
	Wat een ouderwetse zak! Mag dit in de prullenbak? Ik wil hierop niet eens 'inhoudelijk' reageren. de onzin!

Lauri Fransen schreef op 16-07-2008 10:33

Ik geloof dat we een vergissing maken als we denken dat onze 'vrouwelijke kant" betekent dat we weer huisvrouw en moeder moeten zijn ( zonder een baan buitenshuis).Het gaat er mijn inziens veel meer om dat in onze samenleving de vrouwelijke WAARDEN weer meer centraal komen te staan.Dat betekent een totaal andere kijk op de dingen. Dat betekent bijvoorbeeld dat we geen vlees meer (willen) eten van dieren die gemarteld zijn ( zoals kistkalveren, onverdoofd gecastreerde biggen , dieren uit megastallen etc.)Dat we de huidige economie met winstbejag als doel veranderen in menswaardig produceren. Etcetera. Ik denk dat vrouwen , juist door hun potentieel van moederschap, een heel gezonde kijk hebben op hoe de wereld er uit zou moeten zien. Omdat een moeder altijd aan de bron staat van het leven en dus het leven - plus de menselijke waardigheid - van nature wil beschermen. En daarmee samen hangt AL het leven, ook van dier,plant en aarde. Als we op een vrouwelijke manier kijken zou er bijvoorbeeld geen voortgang plaatsvinden van de ontbossing, het delven van fossiele brandstoffen - terwijl er allang andere energiebronnen kunnen worden aangewend - en zou de hele natuur er baat bij hebben. Dát is vrouwelijkheid: respect voor het leven en er tevens voor zorgen dat iedere mond op deze planeet gevoed wordt. Dat KAN namelijk - er is genoeg. Ik denk dat Sabriye daar naar toe wil in haar betoog. We kunnen dus als vrouwen gerust een baan buitenshuis bekleden als we dat willen en zelfs in een toppositie, als de vrouwelijke waarden maar niet overboord gegooid worden. En... vrouwelijkheid is niet sekse-gebonden, dus heel veel mannen hebben dit ook in zich en willen dit volgens mij ook. Voor vrouwelijkheid ligt een wereld open!

Lea Manders schreef op 18-07-2008 23:35

Het gaat Sambou m.i.om het vrouwelijke in de mens. Dat vrouwelijke is helaas inderdaad schromelijk verwaarloosd, zeker in de afgelopen decennia. Ook in onze geschiedschrijving en politiek gaat het om macht, om verovering, om dominantie - mannelijke thema's.
Onze politici en regeringen hebben het vooral over economische groei. Werk en nog eens werk is het voornaamste in de samenleving, zo lijkt het. Wederzijdse zorg brokkelt af, want daar is geen tijd meer voor. Ging het niet om werken om te leven?

Sambou heeft gelijk met haar derde golf. Maar het gaat niet om eMANcipatie, maar om eMENScipatie. De mens verzuipt in de regelgeving. De mens wordt steeds meer van de wieg tot het graf gemeten, vergeleken, gewogen en vooral ook gecontroleerd! De mens wordt steeds meer een nummer, gevangen in de callcenters en commerciële (nuts)bedrijven en verzekeraars die hem/haar van dag tot dag bellen om hun winst te vergroten. En anders komen per e-mail wel alle verleiders binnen die zo ‘goedkoop’ aangeschaft kunnen worden tegen maandelijks maar €….. tegen torenhoge rente.
Moeten we vooral voldoen aan de economische maatstaven om een erkend waardevolle burger te kunnen zijn? En vooral veel consumeren…?

Het vrouwelijke aspect in de mens, wat is dat? Het vrouwelijke ziet welzijn als belangrijker dan winst. Het vrouwelijke aspect zoekt naar verbinding, naar overeenstemming, naar harmonie. Het vrouwelijke is de scheppingskracht die niet tegen de stroom inzwemt, maar samenstroomt en helend is. Er is niets mis met het mannelijke, maar wel met eenzijdigheid. Op naar eMENScipatie.

Astrid van Triet schreef op 19-07-2008 19:00

Kathleen, Lauri, Lea,
Wat een fijne stukken ineens zo achter elkaar.

@En... vrouwelijkheid is niet sekse-gebonden, dus heel veel mannen hebben dit ook in zich en willen dit volgens mij ook. Voor vrouwelijkheid ligt een wereld open!

Inderdaad, misschien moeten we van die zin maar een soort Loesje-poster maken ;).

Het vrouwelijke is nu in haar kracht, en kan dus zonder meer haar positie innemen.

Ik ben het helemaal eens met Kathleen, dat we geen behoefte hebben aan de zoveelste opvoedpolitie, de zoveelste redder van de (vermeende?) achtergestelden, en de zoveelste vorm van rectificatievrouwelijkheid; het 'als we ons maar zo en zo gedragen, dan komt alles goed'.

Het vrouwelijke kan gewoon haar positie innemen, vanuit vrouwen en mannen, en we hoeven dus niet meer te accepteren dat we aangestuurd worden door de angst van anderen, anderen die ons belasten met hun angsten. Op wat voor manier dan ook. Angst dat de economie niet genoeg groeit, tot en met de angst dat de mens een slecht wezen is dat zijn vrijheid niet aan kan.

Als we aan ons eigen natuurlijke recht werken om vanuit vrouwelijke waarde te leven (nu we de bevrijding in de binnenwereld hebben gehad, haar ook weer in de buitenwereld her-installeren), dan bevrijden we onszelf verder, en daarmee vanzelf de rest van de wereld. We hoeven niet aan de ander te werken, noch de ander te redden, we hoeven als mensen die voor de vrouwelijke kracht gaan, alleen daadwerkelijk onze positie in te nemen.

Als het vrouwelijke haar kracht en moed toont om terug op de eisen dat we werkelijk de eigen vrijheid innemen in onze keuzes, en dus vanzelf de diepste betekenis van het woord 'vertrouwen' weer installeren, zullen mensen vanzelf zien wat het vrouwelijke is. Men zal geraakt worden door iets in zichzelf, en geraakt worden door wat de natuurlijke kracht van het leven is.

Dat zal de onterechte omdraaiing van het leven op aarde weer te niet doen.

De aard van het leven is dat ze van nature te vertrouwen en kracht schenkend is, doordat de aarde ons haar levensbronnen vrij schenkt, en de mens vrij is om vanuit eigen innerlijke ervaring te reageren op omstandigheden, de eigen beslissingskracht aan te spreken. Het vrouwelijke in ons dat het mannelijke in ons aanspreekt.

Zowel de aarde, als de vrijheid om te reageren op de eigen omstandigheden zijn ontnomen. Wat er voor in de plaats is gekomen is dat het mannelijke, (alles wat we daarmee associëren) de plaatsvervanger van de kracht van het leven moest worden. De kracht van het leven is vrouwelijk, en daar is een plaatsvervanger voor gekomen.

Het vrouwelijke in ons is volop in haar kracht, en heeft dat dus niet meer nodig. We kunnen de natuurlijke kracht van het leven weer terug eisen.

En deze kracht is bij veel vrouwen en mannen al volop aanwezig.

Ik vind het dan ook heel erg jammer dat de setting van de website van het Godinnenspektakel een grote opdeling laat zien op alle fronten, tussen vrouwen en mannen is er een opsplitsing, in de verwachtingen naar vrouwen en mannen, en de bewoordingen over vrouwen en mannen.

Aangezien ik weet dat diep gevoelde intenties zich soms nog niet kunnen uitdrukken vanuit zichzelf, en het dan onbewust vanuit het oude doen, ben ik zo vrij om hier helder in te blijven: de energiestromen op de site zijn die van 'herstel' in plaats van het innemen van de vrouwelijke kracht. De bedoelingen zijn intransparant gemaakt (Eva is aan het verleiden). De man wordt in een positie geplaatst die niet past bij het werken vanuit de vrouwelijke kracht, en de vrouw wordt weer opgeroepen ontevreden te zijn met zichzelf. En zo nog het een en ander. Wat op de website staat, zijn zaken die stuk voor stuk belangrijk zijn, maar niet de essentie van de vrouwelijke kracht tonen.

Ik denk dat de boodschap van het Godinnenspektakel nog helemaal mag kantelen.

Tenzij ik de intentie verkeerd begrepen heb, dat kan ook natuurlijk.

Nu vakantie.
Groet