Beschaafd applaus breekt los uit de handjes van de Engelse meisjesvoetbalploeg wanneer het vliegtuig met bestemming Stockholm, Zweden, de landingsbaan raakt.
Het eerste wat ik doe bij aankomst is controleren wat een vernuftige vriend in de herentoiletten van vliegveld Arnad was opgevallen toen hij de stad van de Nobelprijzen had aangedaan. Ook op de herentoiletten een uitklapbaar verzorgingsplankje voor baby's!
Egalitarisme tot norm verheven. Zweden, het beste land ter wereld, waar het meest overgeorganiseerde literatuurfestival ter wereld wordt georganiseerd. Het Waltic. Sinds het ontvangen van de uitnodiging heb ik vijfhonderd mails gekregen waarin vriendelijk werd gevraagd of ik alle uitnodigingen en verzoeken had begrepen. Op alle reply’s kreeg ik vriendelijke dank-je-wels. In sommige mails werd er bij voorbaat al geëxcuseerd voor wat voor verwarring dan ook die mocht volgen uit het volgende verzoek.
Ik weet ook dat ik een persoonlijke assistente heb. Ze heet Helena en 'is looking forward to see me'. Op het vliegveld wacht ze met een bordje waar mijn naam in krullerige letters geschreven staat. Ook zonder het bordje had ik haar onmiddellijk herkend als mijn persoonlijke assistente.
Zwakte
Ze is erop gekleed, bruine sandalen, een witte jurk dat op de knie ophoudt en een kraagje zedig om de hals.
Op weg naar de taxi vertelt ze me hartstochtelijk dat ze een zwak heeft voor de Noord-Afrikaanse literatuur. Die volgt ze al sinds ze in Parijs deze tak van literatuur ontdekte. We stappen in de taxi. Ze gaat naast me zitten. 'Jouw boek moet zo snel mogelijk naar het Zweeds vertaald worden. Ik heb het in het Frans gelezen. Prachtig!'
Ik glimlach. Iets anders kan ik nu even niet. 'Jullie zijn een vervolgde minderheid aan het worden in Nederland', zegt ze een paar minuten later.
Samenzweringen
We hebben inmiddels de Noord-Afrikaanse literatuur afgeraffeld en zijn het er allebei over eens dat we er later op de avond over moeten doorpraten. Waar maakt voor haar niet uit.
'Vervolgde minderheid?'
'De Marokkanen in Nederland. Ik volg het in de internationale media.'
'Hoezo?
'Indirect of direct wordt er van alles op jullie afgeschoven.'
'Voorbeeld?'
'Jullie uitschakeling op het EK.' Ik zie het verband niet.
'Boulahrouz. Zijn overleden kind. Er is zoveel ressentiment. Alsof hij er iets aan kon doen.'
'Ik geloof niet in samenzweringen', zeg ik.
'Wij moeten eens goed praten', zegt ze en buigt voorover om de taxichauffeur een mop in het Zweeds te vertellen. Per ongeluk raakt haar hand mijn rechterhand en blijft daar een seconde liggen.
Gerelateerde artikelen:
Wie loopt er nog voor zichzelf?In debat met de verloren generatie vmbo'ers
Debatteren met vmbo'ers
Hoe meer oorvijgen, hoe beter
Tijd voor een opvolger voor Van Middelkoop
Abdolah, de profeet van de polder
Dominee Wright krabt precies waar het jeukt
Socialistisch schaamrood op de kaken
Andere artikelen uit de categorie Kunst & cultuur:
Seks is niet genoeg voor literatuurMilly
Tefaf
Boekenweek
Balkenende versus Koningin
De campagne was erg ouderwets
Stop politiek nieuws niet achter decoder
Hagoort, blijf met je vingers van onderzoeksjournalistiek
7 reacties
Sorteer reacties:
![]() | Wordt vervolgd, hoop ik. Benali eist een andere persoonlijke assistente want wordt gek van de xenofiele nymfomane Helena. |
![]() | Waarom zijn vrouwen zo complex en draaien zij zo om thema's heen. Ik wil met je neuken is een veel tijd sparende spreuk!! |













































