Stop subsidie aan NCDO

stort dat geld in een pot en verdeel het onder de 2 millioen armen in nederland.

tja, het functioneren van die praatgroep lijkt wel de tweede kamer!

Het gehele idee van ontwikkelingshulp is langzamerhand achterhaald, al meer dan 40 jaar geven wij ontwikkelingshulp, en het het effect is nul komma nul, Nederland is het braafste jongentje van de klas. Intussen is de Nederlandse regering niet in staat om te zorgen dat ouderen een normaal bestaan hebben. Het zou verstandig zijn als Nederland zou beginnen met de helft minder geld uitgeven aan ontwikkelingshulp, maar ja, de PvdA geeft eenmaal graag geld van anderen uit.

Een grote misvatting is dat ontwikkelingshulp helpt. Maar de hulp helpt niet. Het werkt zelfs contraproductief.

Stel je bent boer in Afrika en je hebt met bloed, zweet en tranen je rijstoogst binnengehaald. Komt daar een vrachtwagen met voedselhulp voorbij. Hoeveel rijst verkoopt zo'n boer nog?? Niets dus. Geen omzet, dan ook geen geld voor nieuwe inkopen en dus staat hij het volgende jaar ook in de rij bij de vrachtwagen met voedselhulp.

Bovendien verdwijnt het "ontwikkelingsgeld" vooral in de de ontwikkeling en ondersteuning van dictaturen.

Een voorbeeldje:
In Soedan heerst een regime dat het racistisch afslachten van een deel van zijn eigen bevolking mogelijk maakt. Het weerhoudt de Nederlandse regering er niet van om honderden miljoenen euro's in Soedan te stoppen??!!

Ach ja, wat maakt het uit, een slachtinkje meer of minder. Als wij ons er maar goed bij voelen; bij die humane ontwikkelingshulp van ons. Het is Hollandse decadentie met een moreel betweterig sausje, meer niet. Kijk eens hoe goed wij zijn!

Net als in voorgaande jaren prijkt, volgens de OESO, Nederland bovenaan het lijstje met landen die relatief het meeste geld weggeven aan arme landen. Nederland geeft elk jaar een vast percentage van het BNP (0,8 procent) aan ontwikkelingshulp. Dit jaar gaat het om bijna 5.000.000.000 euro. Goed zijn wij, Oeh hé?!

Doelmatigheid, effect? Hoe komt het dat na zoveel jaren ontwikkelingshulp Afrika nog steeds geholpen moet worden? Dit terwijl India en China er zich economisch min of meer op eigen kracht bovenop hebben gewerkt. Het kapitalisme is zo gek nog niet. Bedrijven bereiken ook in Afrika meer voor de bevolking dan de ontwikkelingshulp programma's.

Hulpontvangende staten zijn meer in de weer zich naar de nukken van de vele hulpgevers te richten dan dat ze het land op kunnen bouwen.

Het beleid van minister Koenders wordt niet door de bevolking gesteund. Hij maakt goede sier met andermans zuurverdiende geld. 60% van de bevolking vindt dat we minder aan ontwikkelingshulp moeten geven.

Het helpt daarbij niet dat de Rekenkamer heeft geconstateerd dat er de afgelopen jaren voor 5,7 miljard aan voorschotten is verstrekt, maar dat niemand weet waar dat geld is gebleven. Laat staan wat er mee is bereikt.

Ondertussen zitten onze eigen bejaarden in verpleeghuizen in hun eigen ontlasting dag in dag uit naar een tafelkleedje te staren. Waarom moeten we zo nodig het leed van heel de wereld op onze schouders torsen, als er in eigen land nog zo veel mis is in de jeugd- en ouderenzorg.

Landen die grotendeels afhankelijk zijn van ontwikkelingshulp worden niet geprikkeld zelf iets aan de economie te doen. Dat houdt de ellende in stand.

Wat willen we er nu mee bereiken? De ene keer is het noodhulp, dan weer schoon water, dan weer milieudoelstellingen, dan weer aidspreventie, dan weer sport? We willen alles oplossen en dus lossen we niets op. Wel steunen we ondertussen nog hier en daar een corrupt dictatuurtje.

Ik zou zeggen, doe één project per keer. Beschrijf concreet wat je wil bereiken, zorg voor support vanuit het ontvangende land en ga ervoor. Bijvoorbeeld als we Afghanistan weer op willen bouwen. Stuur daar dan die 5 miljard naartoe en zorg dat er echt aantoonbaar iets wordt bereikt voor de bevolking. Dat spaart dan weer € 33 miljoen aan draagvlak opbouw bij het NCDO.

Ik zat eens in de trein naar Zwitserland met iemand[keurig 2e klas] tegenover mij die een behoorlijke positie vertegenwoordigde in de ontwikkelings hulp.Om een lang verhaal kort te maken,ontwikkelingshulp is veelal eigen-hulp voor die die geven.[bedrijfsleven]
Deze meneer wees daar voordurend op! Resultaat hij werdt steeds overgeplaatst.Ze moesten hem niet,dus!!

Ik steun het voorstel van de heer PHM van de Kletersteeg.

In navolging van A. Stuijt steun ook ik het voorstel van PHM van de Kletersteeg. Zij die vragen hebben wat betreft mijn motivatie verwijs ik graag naar de voedselbanken, kringloopwinkels alsook de slaaphuizen van het Leger des Heils.

Ik sluit mij gedeeltelijk aan bij Kletersteeg, die arme landen worden alleen maar nog luier van al dat gratis geld dat wij hun kant op blazen.

Maar laten we dan ook een groot deel van dit geld in betere tennisopleidingen in Nederland stoppen (tennisveldjes, gratis tennisles in Prachtwijken etc), zodat we over een paar jaar eindelijk een keer de Davis Cup kunnen winnen. Is goed voor de sfeer in Nederland, Hup Holland!

Ik wordt hier zo moedeloos van: ik steun de heer Kletersteeg ook.

Geef het maar eens aan de eigen bevolking, hier zijn ook veel sectoren die 33 miljoen goed kunnen besteden.

En René[vrije filosoof], zo gaat het nou eenmaal overal, als je kritiek hebt dan wordt je kaltgestelt.

Ik begrijp de kritiek van meneer Irrgang niet helemaal. Is hij nou tegen draagvlak versterking an sich of alleen tegen de manier waarop NCDO dat doet? Hij stelt namelijk wel dat voor succesvol beleid de steun van het publiek nodig is (dat is toch draagvlak?).

Vervolgens leidt hij uit het aantal particuliere initieven af dat het wel goed zit met steun voor ontwikkelingssamenwerking maar wijst niet op partijen als Trots op Nederland en de PVV die goed scoren met standpunten waarin ontwikkelingssamenwerking wordt afgebouwd, ook de reacties hierboven spreken zich niet positief uit over ontwikkelingssamenwerking. Dus waar is meneer Irrgang nou precies tegen en wat wil hij met dit artikel behalve zijn onvrede uiten over één organisatie? Wat is zijn oplossing en waar staat hij zelf precies voor?

Geld dat verkeerd besteed wordt is binnen elk beleid te vinden (en daar moet men altijd kritisch over zijn) maar overtuigd mij niet wat de rol van draagvlakversterking betreft. Ik had liever een discussie gehad over de rol van draagvlakversterking an sich dan een tirade tegen NCDO. Maar goed, zo zit de SP niet in elkaar. Het is gewoon makkelijk scoren met een simplistische boodschap, jammer want ik had Irrgang wel iets hoger zitten.

Volgens de heer Van Agt is het zo dat de honden blaffen, maar dat de karavaan verder trekt. Zo is het maar net. De bonte stoet van zich hier manifesterende koene ridders en vooral narren trekt voorbij in de richting van de “Eigen volk eerst” burcht. De heer Ewoud Irrgang mag roepen wat hij wil over de NCDO, de “getuigenissen” op dit forum tonen het gelijk van de heer Van Agt.

Het pleidooi van Ewout Irrgang om het handelen van NCDO kritisch te beoordelen is terecht en moet uitgevoerd worden. Iets anders is zijn wens om NCDO geheel op te heffen. Dat is weer het kind met het badwater weggooien. Via NCDO krijgen veel kleine hulporganisaties de mogelijkheid om projecten te realiseren in landen waar veel arme mensen wonen. Onze stichting realiseert projecten voor de allerarmste mensen in Indonesie. Van de 325 miljoen inwoners leven daar nog zo'n 125 miljoen mensen aan de rand van de armoede. In de afgelopen jaren heeft onze stichting diverse projecten kunnen realiseren met behulp van 50% medefinanciering door NCDO. Dat geld is dus heel goed besteed. En ongetwijfeld geldt dat voor het merendeel van het NCDO budget. De duizenden pagina's papier waar de heer Irrgang over spreekt, bestaan uit goed gedocumenteerde projectaanvragen met tekeningen en budget en een verantwoording achteraf met originele rekeningen. Een heel zakelijke aanpak. Vele projecten, door kleine particuliere organisaties uitgevoerd, betekenen voor de allerarmste mensen heel veel in een wereld waarin de verschillen nog steeds alleen maar groter worden. NCDO opheffen, zoals Irrgang wil, helpt daarin niet.

Wie NCDO alleen maar als een geldverdeelmachine ziet, weet kennelijk niet waarover hij/zij het heeft. Het werkelijke kapitaal zit'm in de kennis, ervaring en de internationale netwerken. Schaf het NCDO af en inderdaad, je houdt geld over maar vernietigt kapitaal.

Ewout Irrgang stond bij mij al niet bekend als genuanceerd en dit opgewonden van dik hout verhaal bevestigt dat nog eens. Ik sluit me aan bij Van der Heijden: wat wil Irrgang met dit opgewonden artikel? NCDO gebruiken om ontwikkelingshulp nog maar weer eens aan de orde te stellen? Of ontwikkelingshulp gebruiken om NCDO aan de orde te stellen?

Wat een stemmingmakkerij allemaal zeg. Het betoog van deze SPer. Om op deze PVV achtige manier in de schijnwerpers te kunnen staan is makkelijk en goedkoop.
Ook alle mensen die hebben gereageerd weten helemaal niet waar het om gaat en blaten gewoon maar even mee. En maar verbaast zijn dat ongeljkheid in de wereld op een keer leidt tot oorlogen, terrorisme en weet ik al niet meer. Het enige wat het NCDO valt te verwijten is dat er nog mensen zijn die denken dat boeren in Myanmar/Burma voedsel produceren dat ze niet kwijt kunnen omdat hun afzetmarkt is verpest door hulp' zoals een 'burger' dapper maar dom opmerkt.

Alsof er in de ontwikkelingssector geen cultuur van verantwoorden is. Alsof nederlandse OS/IS organisaties niet gigantische bedragen uitgeven aan allerlei monitor en evaluatie systemen en consultants voornameljik om te kunnen verantwoorden wat ze doen met subsidies. Alsof OS/IS organisaties daardoor niet honderd keer transparanter zijn dan elke andere nederlandse sector die door de overheid wordt ondersteund(met als gevolg dat SPers schaamteloos dergelijke onzinstukjes schrijven, over het weggooien van belastingcenten gesproken). En alsof het ministerie van buitenlandse zaken niet een gigantisch apparaat heeft om te checken of onze belastingcenten wel goed terecht komen. Alsof alle verschillende projecten, programma's, organisatie's, sectoren en noem het maar op over een kam te scheren zijn.

@Burger II schreef op 17-06-2008 14:00

Ongelijkheid hoort erbij, we kunnen niet allemaal rijk zijn.

We moeten accepteren dat er altijd arme landen zullen zijn, landen die hun eigen broek niet kunnen ophouden. Dat is ons probleem toch niet? Laten we blij zijn dat wij hier de rijken zijn. Wij zijn op eigen kracht rijk geworden en dat is echt niet iets om je voor te schamen. De westerse wereld is meer ontwikkeld, slimmer en daardoor is staat gebleken de wereld te domineren. Laten we daar nou eens trots op zijn, in plaats van steeds te jammeren over die armoede in de derde wereld. De hoofdschuldige is de overbevolking, die mensen daar moeten niet zoveel kinderen nemen als ze niet genoeg eten kunnen produceren om alle monden te voeden. Dat is ons probleem niet.

Iedere seconde gaan er duizenden mensen (ook kinderen) dood. Moeten we daar dan ook bij stilstaan en voor iedere dode of zieke patient waar ook ter wereld een kaarsje branden? Lijkt mij niet. 1 dode is een tragedie, 1 miljoen is een statistiek.

Armoede blijft, en laten we blij zijn dat wij aan de goede kant van de streep zitten. We moeten de Chinezen met hun kinderarbeid en India veel minder kansen geven, want anders zijn de rollen straks omgedraaid. Stoppen met het weggooien van ontwikkelingshulp, laat ze lekker arm blijven daar!!!

Armoede; dat is de wetenschap dat je dochtertje van drie lijdt aan een makkelijk behandelbare ziekte maar dat je niet genoeg geld vhebt voor een simpel medicijn; armoede is weten dat zij gaat sterven terwijl dat met een vaccin van 30 cent verholpen had kunnen zijn.

NCDO heeft inderdaad de beschikking over forse budgetten; dat moet altijd kritisch gevolgd worden. De wereld , ook Nederland, zal er echter beter uitzien als de mensen gelijke kansen krijgen. En daar is geld voor nodig. We moeten met zijn allen mee kunnen beslissen hoe dat het beste kan gebeuren; als het goed is maakt de NCDO dat mogelijk.

Doe je het niet voor een ander, doe het dan voor jezelf: onwetendheid en onbekendheid met de wereldproblematiek zal alleen tot grotere (binnenlandse) problemen leiden.

@ Buger II

Ja we hebben een veel te grote groep Nederlanders die direct of indirect via stichtingen, ministeries en advies- en accountantsbureaus afhankelijk zijn van de ontwikkelingsindustrie. Die verdienen daar een dikke boterham aan, ten koste van de mensen, voor wie het allemaal bedoeld was.

Het is een vak apart geworden om met dure folders, internetsites, BN-ers en lobbyisten op chique charity diners aan "liefdadigheid" te doen onder het genot van een glaasje champagne. "Verrek zeg kerel ben jij het, nog altijd aan de rol, zit je pa nog op de Bahamas, speelt je zus nog volleybal?

Maar geeft u nu eens aan wat we bereikt hebben met meer dan 40 jaar miljardensteun door onze overheid aan arme landen in Afrika en zet dat eens af tegen landen als India en China, en die zich min of meer op eigen kracht economisch hebben ontwikkeld.

Zet de meerwaarde ook eens af tegen wat (klaischalige) particuliere organisaties hebben bereikt.

Wat is het nut van het geld pompen in de dictatuur Soedan? Door onze milieueisen, die bij de hulp gratis meegeleverd werd, ging DDT in de ban en sterven er weer honderdduizenden aan malaria. Door de christelijke waarden, die we gratis bijleverden, is het probleem van aids en overbevolking ook niet echt opgelost, toch?

Natuurlijk moeten organisaties als de NCDO zich verantwoorden. Dat is geen last, maar hun bestaansrecht. Zonder verantwoording over behaalde resultaten geen geldschieters, zo simpel is het. Ze werken met geld dat door de belastingbetaler wordt opgebracht. Denkt u dat er in het bedrijfsleven geen verantwoording hoeft te worden afgelegd. Kijk eens naar inrichtings- en publicatie-eisen voor rechtspersonen, de richtlijnen voor de jaarverslaggeving of naar de fiscale wetten. Bedrijven krijgen geen subsidie. Zij mogen het opbrengen.

Ik pleit overigens niet voor eigen volk eerst. Ik ben tegen de versnippering, het doelloze, het corrupte, het verspillende, het bedillerige, betweterige, kijk mij eens sociaal wezerige van de huidige ontwikkelingshulp.

Lees vooral het boek van ex-ontwikkelingswerker Theo Ruyter 'Requiem voor de Hulp: de Ondergang van een Bedrijfstak'.
Een grote boevenbende.
Ik doneer niets meer.

@PHM van de Kletersteeg 16-06-2008 21:00

De ongeveer 5 miljard euro die we nu aan “ontwikkelingssamenwerking’ uitgeven moeten we besteden aan de bestrijding van de problemen in Nederland.



Geen pyjamadagen meer in bejaarden- en verzorgingstehuizen.
Bestrijding van de armoede van de Nederlanders.
Verbetering gezondheidszorg.
Verbetering van de thuiszorg.
Verbetering onderwijs.
Hardere aanpak criminaliteit en overlast.
Verlaging belastingdruk.

De NCDO steunt ons project 'Leren van de Besten' met een donatie van 50.000 euro. Voor die donatie hebben we in onze omgeving eerst zelf een gelijk bedrag moeten inzamelen. Het geld was dus geen cadeau!. En die donatie maakt het mogelijk om onze doelgroep, 2.800 verpauperde families (woonachting in 4 districten in het hooggebergte rond de stad Cusco in Zuid Peru), te begeleiden op weg naar een veel betere kwaliteit van leven en toekomstperspectief. Wij verwijzen u graag naar onze website www.stichtinglerenvanelkaar.nl, onze 2e nieuwsbrief http://www.stichtinglerenvanelkaar.nl/PDF/nieuwsbrief%202.pdf en de video van 12 minuten http://www.alpakita.com/video-lve/video.htm die een heel goed beeld geven van de indrukwekkende resultaten die in zeer korte tijd zijn bereikt. En zien wij het nut van draagvlakversterking in? Jazeker !! Door met ondernemers, privé personen en stichtingen in gesprek te gaan heeft onze Stichting Leren van Elkaar de afgelopen 2 jaar een groot aantal van hen gemotiveerd om ons project te ondersteunen met (stand van zaken 31 mei 2008) een bedrag van meer dan 100.000 euro. Draagvlak versterking resulteert dus wel degelijk in extra geld voor ontwikkelingssamenwerking. Vanuit mijn positie kan ik het totale werkveld van de NCDO niet overzien, maar ik weet zeker dat onze doelgroep, 14.000 straatarme mannen, vrouwen kinderen en bejaarden in Peru de volgende mening is toegedaan: de NCDO doet uitstekend werk en het zou doodzonde zijn als de Nederlandse politiek zou beslissen dat ze daarmee moeten stoppen !!

Met vriendelijke groet
Piet Romein, Stichting Leren van Elkaar

@ Piet Romein

Dat geld was wel een cadeau van de Nederlandse belastingbetaler. Dat u een aanvraag moet indienen, zelf ook geld moet inzamelen en een eindafrekening moet overleggen, doet daar niets aan af.

Menig bijstandtrekker zou dat geld wel degelijk als een geweldig cadeau zien.

Wat ik me afvraag is: "Als u zelf € 50.000,- kunt inzamelen. Waarom kunt u dan geen € 100.000,- inzamelen als het zo een goed project is?

Waarom mogen burgers en bedrijven niet zelf kiezen welke initiatieven ze steunen en welke niet? Waarom moeten er ambtenaren op Buitenlandse Zaken, Ontwikkelingssamenwerking en bij de NCDO hier tussen zitten? Dat vergt veel bureaucratie en dat geld kan beter besteed worden.
De Nederlandse volksaard is vrij genereus als het om hulp gaat. Dus waarom gaat de geldstroom verplicht via de belastingen?

@ Burger

Ik vind het opvallen dat u liever het geld aan één bijstandtrekker zou geven dan aan 14.000 (!) straatarme mensen in Peru? Over effectief geld besteden gesproken...

Daarnaast blijkt keer op keer dat Nederlanders de mening zijn toegedaan dat ontwikkelingssamenwerking een taak van de overheid is, dus het zou vreemd zijn als we die verantwoordelijkheid vervolgens bij de burgers neer te leggen.

Ingezonden mededeling en commentaar op Volkskrant artikel

"Stop subsidie aan NCDO" door Erwoud Irrgang van 16 juni 2008-06-17

Als voorzitter van de Stichting Oleanworld Foundation en vrijwilliger die al jaren actief is op het gebied van Internationale Samenwerking en Ontwikkelingshulp in Afrika wil ik graag reageren op het artikel "Stop subsidie aan NCDO" door Erwoud Irrgang in de Volkskrant van 16 juni 2008.

De heer Irrgang stelt in zijn artikel ondermeer dat er ten onrechte miljoenen subsidies aan en door het NCDO verstrekt worden als "praatclub" waarin alleen gepraat wordt, zonder dat geld te besteden aan echte armoedebestrijding. Het NCDO zou 33 miljoen besteden louter aan het praten over ontwikkelingssamenwerking terwijl dat geld volgens de schrijver beter besteed zou kunne worden om 12,5 miljoen kinderen in te enten tegen mazelen, een muskietennet van 2,65 € te verstrekken en voorts bijna 250.000 mensen een jaar lang Aidsremmers te verstrekken.

Met de stellingen en het artikel van de heer Irrgang ben ik het niet eens.
Ten eerste is armoede bestrijding slechts één van de Millenniumdoelen zoals deze geformuleerd zijn en is armoedebestrijding an sich zoveel complexer dan hier wordt voorgespiegeld. Aangezien mijn persoonlijke expertise op dit terrein ontbreekt en wil ik de polemiek over dit onderwerp graag aan andere deskundigen overlaten en me concentreren op de volgende stelling van de heer Irrgang; dat er in plaats van 33 miljoen subsidieverstrekking aan NCDO om louter te praten, beter 140 € per jaar per persoon aan AIDS remmende medicijnen verstrekt kan worden.

Als burger zet ik me al 10 jaar in voor AIDS bestrijding in de wereld. Door begin jaren ’90 eigenhandig fondsen te werven vanuit Nederland lukte het om samen met het Rode Kruis Kinderziekenhuis in Kaapstad in 1995 een AIDS bestrijdingsproject op te zetten, dat vandaag de dag is uitgegroeid tot een van de belangrijkste AIDS bestrijdingsprogramma’s van Afrika. Het project heeft in juli 2003 de hoogste onderscheiding ontvangen op de internationale medische conferentie van Durban, als meest effectieve AIDS bestrijdingsprogramma van Afrika. Zelf getrained als AIDS counsellor bezocht ik bovendien jarenlang samen met medewerksters van het Rode Kruis Kinderziekenhuis in Kaapstad, AIDS geïnfecteerde moeders en kinderen in de sloppenwijken rond Kaapstad. Het is vanuit die ervaring en opgebouwde expertise dat ik a titre personnel en voorzitter van de Stichting Oleanworld Foundation graag wil reageren op het artikel van Erwoud Irrgang.

Discussie en voorlichting juist van belang in wereldwijde AIDS bestrijding
Reeds in 1992, waar ik destijds voor Artsen Zonder Grenzen een van de eerste AIDS conferenties in Kampala bezocht toonden de zgn Oeganda studies aan dat een van de belangrijkste voorwaarden voor effectieve AIDS bestrijding in de wereld juist gelegen is in het geven van voorlichting, verstrekken van informatie en communiceren over de gevaren van de ziekte AIDS. Juist bij AIDS bestrijding is het ontbreken van een discussie omtrent seks, seksualiteit, het gebruik van condooms en het opbouwen van eigen kennis en vaardigheden om te voorkomen dat men besmet wordt met het HIV/AIDS virus, een van de belangrijkste elementen van AIDS bestrijding. In 1995 wisten wij samen met het Rode Kruis Kinderziekenhuis in Kaapstad een AIDS bestrijdingsproject op te zetten in de sloppenwijken rond Kaapstad (bijeengebracht met Nederlands geld), waarbij tegelijkertijd een netwerk werd opgezet van Xhosa sprekende vrouwen uit de sloppenwijken zelf die ieder week in praatgroepen bijeenkwamen, om met elkaar te praten over de ziekte AIDS en het bijzonder grote taboe en stigma dat de ziekte omringt, te doorbreken.
In 1995 waren de eerste tekenen van AIDS besmetting voor de slachtoffers volstrekt onbekend en onduidelijk. Op de vele home visits die ik persoonlijk als AIDS counsellor vijf jaar lang samen met AIDS counsellors bracht aan jongen moeders in de sloppenwijken ontdekten wij dat deze vrouwen die zo juist bevallen waren en hun kinderen op een traditionele manier borstvoeding gaven, hun kinderen in plaats van te zien groeien, langzaam zagen wegkwijnen door een mysterieuze oorzaak. In de schamelen hutten zagen we tientallen kinderen vaak in een hoekje liggen doodgaan, zonder dat de moeder beseffen kon wat er met hen aan de hand was. Pas nadat we moeder en kind meenamen naar de Day hospitals en onderzochten, werd ontdekt dat beiden met het HIV/AIDS virus besmet waren. In die dagen was het nog onbekend wat AIDS was, laat staan dat een zwangere vrouw het virus kon overdragen op haar ongeboren kind of kon overdragen via haar moedermelk aan de pasgeboren zuigeling. Mede door het project dat met Nederlands geld werd opgezet, werd deze "verticale transmissie mogelijkheid van moeder op kind" al in 1994 ontdekt, terwijl een jaar later ontdekt werd dat dit voorkomen kon worden door zowel moeder als kind tijdens de bevalling AIDS remmende medicijnen (ARV's) toe te dienen. Die wetenschap was zo belangrijk dat dit nieuws verspreid moest worden in de arme gemeenschap van de sloppenwijken rond Kaapstad. We deden dat samen met het Rode Kruis Kinderziekenhuis door het opzetten van een omvangrijk netwerk van Xhosa sprekende AIDS counsellors die elkaar informeerden over de ziekte AIDS. Dit netwerk is vandaag de dag uitgegroeid tot een van de beroemdste home base care netwerken van zuidelijk Afrika, Wola Nani.

In de jaren die volgenden na 1995 bleek al gauw hoe belangrijk het vooral voor AIDS bestrijding is om informatie te verschaffen en voor te lichten en vooral jongen mensen vaardigheden aan te leren waarbij ze enerzijds zichzelf konden beschermen tegen een HIV besmetting en anderzijds geen gedrag ontwikkelden waarbij ze anderen tegen hun wil in tot seksueel verkeer zouden dwingen.

Niet alleen in Afrika, ook in Nederland blijkt seksuele intimidatie onder jongen kinderen al op een hele jonge leeftijd, vanaf 8 jaar, plaats te vinden, blijkt uit een onderzoek dat wij in 2006 samen met de Academie van Beeldende Vorming in Amsterdam uitvoerden onder scholieren in Amsterdam en Den Haag.

Daar waar AIDS wereldwijd in toenemende mate wordt overgebracht door verkrachting, huiselijke geweld en oorlogsmisdaden (in de Congo is verkrachting oorlogswapen nummer 1 geworden) is gedragsbeïnvloeding van de toekomstige generatie een van de eerste voorwaarden voor het bestrijden van AIDS wereldwijd. Zo'n gedragsverandering is slechts mogelijk door informatievoorziening, voorlichting, discussie, vorming en rollenspel vanaf een zeer jonge leeftijd.
De opmerking van Ewoud Irrgang dat praten en discussie dus nergebs aan bijdraagt, deel ik vanuit mijn jarenlange ervaring in AIDS bestrijding op het Afrikaanse continent, geen zins.

AIDS bestrijding, een complexer probleem dan alleen geld.
AIDS bestrijding is niet alleen afhankelijk van grote sommen geld (dat zal ik niet ontkennen) maar in de eerste plaats vooral van de beïnvloeding van sociaal- maatschappelijke- , traditionele en psychologische menselijke processen die aandacht en verandering behoeven. Al maken we met z'n allen morgen 10.000 € over op ieder bankrekening van een jongeling in Afrika van 18 jaar, dan zal dat niet noodzakelijkerwijs zijn seksualiteit en seksuele gedrag beïnvloeden.

AIDS Voorlichting niet alleen voor Afrika maar ook in Europa en Nederland
Voorlichting, informatievoorziening, discussie en communicatie blijven dus cruciaal in het effectief bestrijden van AIDS in de wereld. Dat geldt niet alleen voor Afrika maar ook voor de rest van de wereld. Want hoezeer AIDS op dit moment ook gezien wordt als een Afrikaans probleem, inmiddels zijn er duidelijke tekenen dat het aantal AIDS besmettingen in de rest van de wereld en met name in landen als de Oekraïne en China, juist sterk aan het toenemen is. In de Global World waartoe onze aarde verworden is, zijn problemen als AIDS niet meer regionaal gebonden en zal een ziekte als AIDS, ook vanuit de instroming van migranten vanuit Oost Europa, vroeg of laat ook in toenemende mate Europa en Nederland bereiken. Onder onze Europese jeugd leeft ten onrechte de veronderstelling dat AIDS niet meer zo gevaarlijk is aangezien er voldoende AIDS remmende medicijnen zijn waardoor AIDS hooguit tot een chronische ziekte is verworden waaraan je niet meer zo maar dood gaat.
Ook hierin schuilt het belang van adequate voorlichting en informatie voorziening aangezien tot nu toe weinig algemeen bekend is dat de wereld in toenemende mate ook te maken krijgt met de immuniteit van het HIV/AIDS virus. Uit recent onderzoek van zowel UN AIDS als EDTCP (European een internationale gouvermentele organisatie met wie wij veel samenwerken gezeteld in Den Haag ) blijkt dat de toenemende immuniteit van het HIV/AIDS virus wereldwijd een grote bedreiging voor succesvolle AIDS bestrijding in de komende decennia gaat worden. Wat blijkt namelijk?

AIDS is nog steeds levensgevaarlijk
Dat het HIV/AIDS virus in haar drang als natuurlijk organisme, geheel in de lijn van Darwin, probeert te overleven en derhalve muteert om aan bestrijding met anti retrovirale middelen die door de mens worden ingezet, te ontsnappen. Het virus muteert en wordt daarmee steeds moeilijker of niet, behandelbaar. Een AIDS patiënt die vergeet regelmatig volgens een vaste structuur zijn ARV medicatie in te nemen loopt daarmee het risico dat het virus muteert en immuun wordt voor verdere behandeling met dat medicijn (vergelijk het niet afmaken van een penicilline kuur).
Deze belangrijke informatie dringt nog te weinig door tot het algemeen publieke domein en de jongere generaties, zowel in Nederland als in de rest van de wereld. Juist hierin schuilt het belang van adequate voorlichting, informatie voorziening en discussie onder jongeren omtrent seks, seksualiteit, voortplanting en intermenselijke gedrag.

De schamper aangehaalde "discussie"volgens Erwoud Irrgang zou derhalve nog wel eens een sleutel kunnen zijn in effectieve AIDS bestrijding in de toekomst.

Voor 140 € een kwart miljoen mensen een jaar lang AIDS remmende medicijnen.
Ten tweede zou ik graag willen ingaan op Erwoud Irrgang's stelling dat met de gelden van NCDO minimaal 250.000 mensen een jaar lang AIDS remmende medicijnen voor 140 € per jaar zouden kunnen krijgen. Niet alleen is onduidelijk op welke gegevens hij deze stelling baseert, ook geeft deze opmerking blijk van een onvolledige visie op de AIDS problematiek wereldwijd.
Ten eerste kan gesteld worden dat 250.000 mensen nog niet de meer dan 40 miljoen mensen zijn die wereldwijd intussen met het HIV/AIDS virus besmet zijn. Met dagelijks 6000 nieuwe besmettingen, alleen al in Zuid Afrika, kan men zich in alle redelijkheid afvragen wie van die miljoenen mensen dan tot die "gelukkige" 250.000 gaan behoren die door ons toedoen medicatie verkrijgen en wie er buiten de boot vallen, want hoe bepaal je dat? Op zichzelf biedt 140 € per "uitverkorenen" nog geen soulaas indien deze groep niet minstens hun leven lang gegarandeerd AIDS remmende medicijnen krijgt toegediend.

Gegarandeerde toediening van AIDS remmende medicatie voor slechts een jaar draagt niets bij aan daadwerkelijke AIDS bestrijding, ook niet ten aanzien van deze geselecteerde groep van 250.000 AIDS patiënten die met de 33 miljoen van NCDO dan voor een jaar geholpen zouden kunnen worden, indien zij vervolgens daarna niet levenslang verder op onze steun mogen rekenen en de garantie hebben dat zij hun gehele verdere leven van AIDS remmende medicatie zullen worden voorzien.
Indien deze garantie niet gegeven kan worden dan is deze groep alsnog ten doden opgeschreven aangezien het virus bij stopzetting van behandeling muteert en onbehandelbaar wordt.
Het oproepen tot een behandeling eenmalig of slechts voor één jaar is daarom niet alleen onethisch, het is ook onwijs en ondoordacht. In een zelfde lijn vallen campagnes als" voor 5 € redt je een kinderleven van AIDS besmetting" verwerpelijk. Dit soort informatie zet het Nederlandse publiek op het verkeerde been en dient slechts populistische marketingstrategieën waarmee AIDS patiënten, niet werkelijk gebaat zijn. Want wat is het geval?

Inderdaad heeft het project van het Rode Kruis Kinderziekenhuis in Kaapstad reeds in 1995 ontdekt dat de verticale transmissie van het HIV/AIDS virus van een zwangere HIV geïnfecteerde moeder op haar ongeboren kind voorkomen kan worden indien beiden AIDS remmende medicijnen krijgen, zoals het middel Neveropine, tijdens de bevalling. De kosten van zo'n eenmalige behandeling zijn inderdaad ongeveer 5 € per behandeling. Echter: door het eenmalig toedienen van Neveropine tijdens de bevalling aan moeder en kind wordt weliswaar het kind gezond, vrij van het HIV/AIDS virus, geboren, maar de moeder wordt met deze behandelingsmethode als het ware opgeofferd om het kind te laten leven, aangezien zij na een eenmalige toediening van het middel Neveropine immuun geworden is voor verdere behandeling met ARV medicatie!! Zo'n aanpak is derhalve niet alleen ethisch onjuist en onaanvaardbaar aangezien de moeder evenveel recht heeft op een levensreddende behandeling als de pasgeborene, het is ook sociaal, maatschappelijk en economisch onverantwoord om op die manier hele generaties kinderen zonder ouders te laten opgroeien. Anno 2008 wonen er alleen al in Zuid Afrika meer dan 250.000 AIDS wezen. De sociale en maatschappelijk implicaties die dit voor deze kinderen en daarmee voor de rest van de wereld in de nabije toekomst zal hebben, zijn nog maar nauwelijks te overzien. Slechts wanneer er veel meer geld beschikbaar is dan eenmalig 5€ of 144€ om levenslang AIDS remmende medicijnen tot te dienen aan gezinnen die getroffen zijn door AIDS, maakt Afrika kans om haar toekomstige generaties ook echt een toekomst te geven.

Daarvoor is niet alleen meer geld nodig voor AIDS remmende medicijnen maar ook voor het opleiden en trainen van medisch personeel en van het opzetten van een adequate medische infrastructuur in die gebieden in de wereld die het meest getroffen zijn door de ziekte AIDS. Toediening van (een cocktail van) levenslange AIDS remmende medicijnen vraagt om een goed functionerende medische infrastructuur die de toediening van medicatie monitoort en volgen kan en jaarlijks CD 4 Counts en Viral Load Checks kan doen om na te gaan welke effecten de medicijnen op de virus in het lichaam van de betreffende AIDS patiënt hebben.

Het oplossen van het AIDS probleem ligt derhalve niet in het eenmalig doneren van 5 € of 144 € per jaar aangezien de randvoorwaarden voor succesvolle AIDS bestrijding, even als wereldwijde armoede bestrijding, veel complexer zijn dan dat. AIDS bestrijding in Afrika heeft bovendien te maken met sociaal menselijk gedrag, met tradities en de traditionele rol van de vrouw, met de invloed van traditional healers (voodoo artsen), met het aanleren van vaardigheden bij meisjes om zich te weren tegen intimidatie en bij jongens om te leren anderen te respecteren. Het ligt bij het ontwikkelen van rollen spellen op scholen om bij de allerjongsten gedragsverandering te weeg te brengen, maar ook in het beschikbaarstellen van voldoende financiële middelen om levenslange ARV medicatie aan de inmiddels 40 miljoen besmette mensen te bieden en het opzetten van een medische infrastructuur om deze behandelingen mogelijk te maken. Juist vanwege de complexiteit van de AIDS problematiek in de wereld is gebleken hoezeer informatie voorziening, voorlichting en discussie van cruciaal belang voor de preventie vooraf en het voorkomen van verdere verspreiding van het HIV/AIDS virus wereldwijd.
Door het weghouden van deze discussie als preventief middel in AIDS bestrijding bij jongeren wereldwijd lopen we voorgoed het gevaar de boot te missen ten aanzien van AIDS bestrijding en zal de pandemie die AIDS is zich alleen maar verder verspreiden over de wereld.

NCDO
Juist het NCDO als gespecialiseerd Nederlands overheidsorgaan ziet het belang in van het aangaan en onderhouden van die discussie met name onder jongeren, ook in Nederland. Sinds de Oeganda studies van 1992 heeft zij daar ook gelijk in.

Ondersteuning van onze werkzaamheden als Stichting
In de afgelopen jaren hebben wij als Stichting Oleanworld Foundation mogen rekenen op de steun van NCDO. Zo hebben wij in 2007 een nog niet eerder wereldwijd ontwikkelde internet competitie kunnen ontwikkelen en opzetten tussen Nederlandse en Zuid Afrikaanse scholieren waarbij zij in teamverband werden uitgedaagd om het beste scenario te schrijven voor hun toekomst zonder AIDS.
(zie competitie website www.aidsproject.nl). De drie gevormde teams werden daarbij cross leeftijd, cross school en cross border samengesteld, waarbij de teamgenoten gedurende zes weken elkaar in speciaal daarvoor door onze Stichting, ondermeer met ondersteuning van NCDO ontworpen chat- en forum rooms op onze website ontmoetten. De resultaten van deze competitie waren verbluffend en leverden ongekend goede ideeën op van zowel de Nederlandse als Zuid Afrikaanse scholieren ten aanzien van effectieve AIDS bestrijding voor de toekomst wereldwijd.
Het slotdebat van deze competitie vond uiteindelijk op 30 november 2007 plaats in de Gemeenteraadzaal van het Haagse Stadhuis en werd in aanwezigheid van honderden Haagse scholieren geopend door de voormalige Burgemeester van Den Haag, de heer Wim Deetman. De Raadzaal was via een life satellietverbinding rechtstreeks verbonden met het Gemeentehuis in Kaapstad waar de Deputy Burgemeester van Kaapstad Grant Haskin, eveneens in aanwezigheid van honderden Kaapse scholieren, met de Haagse Burgemeester het debat en de discussie van onze toekomstige generatie opende over hun toekomst zonder AIDS. De middag was een daverend succes, die in Den Haag bovendien werd afgesloten met een benefiet Popconcert in het Paard van Troje. Een klinkend bewijs van het belang van communicatie en discussie ten aanzien van wereldwijde AIDS bestrijding!

Stichting Oleanworld Foundation, een kleine vrijwilligers organisatie
Het moge duidelijk zijn dat wij dit project, naast de overige zes projecten van vorig jaar in het kader van AIDS bestrijding, nooit hadden kunnen uitvoeren zonder de financiële steun van NCDO.
Als kleine particuliere stichting met een onbezoldigd vierkoppig bestuur en verder tientallen vrijwilligers ontvingen we voor onze activiteiten van NCDO een bijdrage van 60.000 € voor het gehele jaar. Met dat geld werden alle onze onkosten gedekt, terwijl het bestuur verder onbezoldigd bleef. Maar met alle projecten bereikten we wel meer dan 10, 5 miljoen scholieren, jongeren en Nederlanders, zowel autochtoon als allochtoon, via popfestivals, popconcerten, scholen, kranten artikelen, websites, radio interviews, tijdschrift artikelen etc etc. waarbij de unieke verbinding tussen Nederland en Zuid Afrika en het belang van wereldwijde AIDS bestrijding steeds centraal stond.

NCDO moet blijven
Het is om die reden dat ik van mening ben en met mij de vele organisaties die in de afgelopen jaren, zonder torenhoge salarissen en onkosten, nauwgezet hun werkzaamheden op het gebied van Internationale Samenwerking en Ontwikkelingshulp, mede dankzij de steun van NCDO hebben kunnen uitvoeren en deze petitie in een adhesie betuiging hebben ondertekend, dat ik, mede namens onze eigen achterban wil pleiten voor handhaving van NCDO als zelfstandig bestuursorgaan van de regering.

Wellicht zou Erwoud Irrgang en de landelijke politiek, bij gebleken bestuurlijke ongebruikelijkheden of onduidelijk beleid het NCDO eerst om opheldering hebben kunnen vragen, alvorens redelijk ongenuanceerd een tendentieuze trommel te slaan waarbij dit gehele kennis orgaan zonder slag of stoot wordt opgedoekt. Wellicht ook kunnen we bij gebleken misstanden of onzuivere uitvoering van het beleid, door de Centrale Overheid aangescherpte richtlijnen kunnen worden opgesteld waaraan het NDCO zich in de toekomst zal moet houden.

Het zonder meer afschaffen van NCDO als kenniscentrum op het gebied van Internationale Samenwerking en Ontwikkelingshulp geeft echter een negatief signaal af naar de Nederlandse samenleving waarin het draagvlak voor Internationale samenwerking en Ontwikkelingshulp zich in de afgelopen jaren toch al op een hellend vlak begaf. Hoe kan de Nederlandse overheid handhaving en uitbouw van het draagvlak voor deze onderwerpen onder de Nederlandse bevolking uitdragen wanneer zij zelf haar specialistisch uitvoerings- en onderzoeksorgaan op dit gebied, het NCDO, opgeeft en uit besteed aan bijvoorbeeld een externe organisatie als Berenschot? Als de Centrale Overheid Internationale Samenwerking en Ontwikkelingshulp klaarblijkelijk zelf niet belangrijk genoeg vindt om er haar kenniscentrum ervoor in stand te houden, waarin jarenlange expertise, ervaring en know how op deze terreinen is opgebouwd, wat verwacht de overheid dan van de Nederlandse burger? Waarom moeten wij als burgers dan nog geïnteresseerd zijn in Internationale Samenwerking en Ontwikkelingshulp, zo zou men als burger kunnen redeneren.
Bovendien betekent het overhevelen van de taken van NCDO naar bijvoorbeeld een organisatie uit de particuliere sector niet per definitie kostenbesparing en grotere efficiency. Tal van soortgelijk operaties in het verleden hebben aangetoond dat dit eerder een toename in kosten en afnamen in efficiency teweeg heeft gebracht, dan een verbetering ( daar waar aan de ene kant iets wordt afgebroken, moet de organisatie elders weer worden opgetuigd) terwijl er ondertussen wel sprake is van kapitaal vernietiging in de zin van vernietiging van human resources know how en expertise met het verdwijnen van een instituut als NCDO..

Particuliere initiatieven.
Tenslotte onderschrijf ik volmondig Erwoud Irrgang's constatering dat we "gezien het dagelijks toenemende aantal particuliere initiatieven voor projecten in ontwikkelingslanden mogen concluderen dat het met de betrokkenheid van de Nederlandse bevolking bij Internationale Samenwerking wel goed zit", aangezien wij als succesvolle stichting, met een toenemend aantal vrijwilligers, het levende bewijs daarvan zijn. Inderdaad is er een trend in de Nederlandse samenleving gaande waarbij particulieren, pragmatisch idealistische burgers, projecten initiëren op het gebied van Internationale Samenwerking en Ontwikkelingshulp.van toenemende individualisering. De traditionele steun aan collectieve gremia op het gebied van Internationale Samenwerking en Ontwikkelingshulp verandert daarbij in een toename aan particuliere initiatieven van pragmatisch idealistische burgers. Het draagvlak in Nederland neemt niet af. Het soort draagvlak wijzigt. Daarin kan de overheid juist voorzien door een klankboord te zijn voor kleinschalige particuliere- en burgerinitiatieven zoals NCDO deze in de afgelopen jaren op zich heeft genomen, als gepersonifieerd overheidsloket, waarbij de burger niet verdrinkt in eindeloze papiermassa's en ondoorzichtige ambtelijke apparaten, maar direct een eigen aanspreekpunt vindt voor vragen en ondersteuning.
Met het mogelijk verdwijnen van NCDO als zelfstandig overheidsorgaan en subsidiërende instantie wordt een directe verbintenis met de Nederlandse overheid voor velen afgesneden, hetgeen op de langere termijn zal bij dragen aan een nog grotere vermindering van het draagvlak voor Internationale Samenwerking en Ontwikkelingshulp binnen de Nederlandse samenleving. NCDO hanteert een correct maar strikt subsidiebeleid waarin zij binnengekomen aanvragen nauwkeurig afweegt en selecteert op grond van haar doelstellingen, doelgroepen bereik en aard van de activiteiten. De aanvragen, maar ook de evaluatie en eindverantwoording van de projecten, worden steeds zorgvuldig door meerdere specialisten vanuit de NCDO organisatie beoordeeld, waardoor de aanvragende organisatie, instantie of burger het gevoel krijgt dat de betreffende aanvraag zorgvuldig beoordeeld is volgens te begrijpen criteria. Deze zorgvuldigheid, gebaseerd op know how, ervaring en expertise is niet alleen van wezenlijk belang voor handhaving van het vertrouwen van de Nederlandse burger in de overheid maar ook voor het handhaven en verder uitbouwen van het draagvlak voor Internationale Samenwerking en Ontwikkelingshulp in de Nederlandse samenleving in de toekomst, een gebied waarin Nederland nu juist in de afgelopen decennia ten opzichte van de rest van de wereld een voorhoede positie heeft ingenomen, welke positie in de Global World van de 21 e eeuw niet verloren mag gaan ".

Den Haag, 17 juni 2008.
Mr.C.A. (Ciska) de Hartogh
Voorzitter van de Stichting Oleanworld Foundation
Barenstzstraat 14
2518 XG Den Haag
owf@planet.nl
__________________________________________________________________
Noot: niet voor publicatie

ACHTERGROND INFORMATIE PROJECTEN STICHTING OLEANWORLD FOUNDATION in 2007 zie ook

www.aidsproject.nl
KvK nummer 24.35.59.712
Voorzitter: Mr.C.A. de Hartogh

Financiële ondersteuning door ondermeer NCDO in 2004, 2006, 2007 ( PRO) en 2008-(PRO).

I. Achtergrond informatie en Doelstelling van de projecten van de OWF
Sinds 1994 is kunstenares Ciska de Hartogh betrokken bij de strijd tegen het AIDS/HIV virus op het Afrikaanse continent. Door begin jaren ’90 eigenhandig fondsen te werven vanuit Nederland kon zij samen met het Rode Kruis Kinderziekenhuis in Kaapstad een AIDS bestrijdingsproject opzetten, dat vandaag de dag is uitgegroeid tot een van de belangrijkste AIDS bestrijdingsprogramma’s van Afrika. Het project heeft in juli 2003 de hoogste onderscheiding ontvangen op de internationale medische conferentie van Durban, als meest effectieve AIDS bestrijdingsprogramma van Afrika.
Jarenlang bezocht Ciska de Hartogh samen met medewerksters van het Rode Kruis Kinderziekenhuis in Kaapstad, AIDS geïnfecteerde moeders en kinderen in de sloppenwijken van de Westerse Kaap.
In 1998 keerde ze terug naar Nederland, waar zij in 2000 werd toegelaten tot de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst in Den Haag. In haar werk als Beeldend Kunstenaar werden haar ervaringen met AIDS op het Afrikaanse continent een belangrijke inspiratie bron. Vanaf 2003 creëerde zij een groot aantal monumentale kunstwerken die sinds 2004 in Den Haag rond Wereld AIDS dag tentoongesteld worden.

Om de eerste kunstmanifestatie over AIDS in Den Haag te organiseren richtte zij in 2004 de Stichting Oleanworld Foundation op. De Stichting Oleanworld Foundation (OWF) beoogt jaarlijks een kunstmanifestatie rond Wereld AIDS dag te organiseren op een algemeen publiek toegankelijke locatie in Nederland. om vanuit de Beeldende Kunst als speerpunt activiteit te getuigen over de ziekte AIDS in de Wereld en het Nederlandse publiek, met name jongeren, te betrekken bij wereldwijde AIDS bestrijding.

2. Toenemend draagvlak in Haagse samenleving en Den Haag slaat met de Stichting OWF de handen om de wereld in wereldwijde AIDS bestrijding. In 2007 lanceerde de Stichting OWF de Mediacampagne Arms Around You, Fighting AIDS – A Human Right waarin de stad Den Haag één van de Millennium doelen; het een halt toeroepen van verdere verspreiding van de ziekte AIDS in de wereld tegen 2015 adopteert waarbij zij tot december 2015 jaarlijks alle ontwikkelingen wereldwijde ten aanzien van AIDS bestrijding monitoort.

De Mediacampagne die door de Gemeente Den Haag omarmd en door Burgemeester Deetman op 1 december 2007 gelanceerd werd, mocht zich op veel media aandacht verheugen, waaronder een groot artikel in de landelijke krant AD.(Den Haag omarmt de hele wereld).

Het jaar 2007 was daarom voor de Stichting OWF een bijzonder jaar waarin het aanvankelijk particuliere initiatief van Ciska de Hartogh door de Gemeente Den Haag werd overgenomen.

II) UITVOERING PROJECTEN 2007
1. Naast lokaal ook landelijk actief
Daar waar de activiteiten zich in de voorgaande jaren voornamelijk richtten op de stad Den Haag, hebben de activiteiten van de Stichting OWF in 2007 ook een landelijk karakter gekregen door deelname aan Festival Mundial (zie beschrijving hierna), de landelijke Mediacampagne en de 24 uurs landelijke Radio-uitzending met partner FunX Radio. Bovendien werd in de door de Stichting OWF en Ciska de Hartogh ontwikkelde Mediacampagne Arms Around You een bijzondere rol aan de stad Den Haag als Internationale Stad van Vrede, Recht en Veiligheid toebedeeld, die tijdens de Wereld AIDS dag herdenking door Burgemeester Deetman op 1 december in het Atrium gelanceerd hetgeen eveneens voor landelijke publicatie aanleiding gaf.

2. Gerealiseerde Projecten OWF 2007 en Doelgroepen bereik en Mentality Milieus
I ) Het bouwen van een interactief sculptuur geïnspireerd op AIDS tijdens Festival Mundial in Tilburg op 15 en 16 juni 2007. Geschat doelgroep bereik in totaal ongeveer: 260.000 Nederlanders.
II) Bouw van een interactief sculptuur geïnspireerd op AIDS tijdens Haagse Uit Festival in september 2007. Geschat doelgroep bereik: 215.000 Nederlanders
III) Het samenstellen en organiseren van een Jongeren Internetdebat met daaraan gekoppeld Slotdebat voor Jongeren in het Atrium met Live Satelliet verbinding, Geschat doelgroep bereik: 1.694.540 Nederlanders
IV). Atrium Expositie van kunstwerken geïnspireerd op AIDS van 26 november - 8 december 2007, Geschat doelgroep bereik: 1.286.325 Nederlanders
V) Een Media campagne Arms Around You vanaf november tot en met 1 december 2007, Geschat doelgroep bereik: 2.518.950 Nederlanders
VI) De Jaarlijkse Wereld AIDS dag herdenking in het Atrium van het Haagse Stadhuis op 1 december 2007 Geschat doelgroep bereik: 2.019.800 Nederlanders
VII) Een Popconcert in het Paard van Troje op 30 november. Geschat doelgroep bereik: 1.973.950 Nederlanders
Totaal geschat bereik doelgroepen door alle projecten van de Stichting OWF in 2007 ruim 10,5 miljoen, waarvan naar schatting meer dan 3 miljoen bereik van de traditionele achterban van Ontwikkelingssamenwerking (Postmaterialisten, Kosmopolieten, Traditionele Burgerij) en zo'n 7,5 miljoen geschat bereik niet traditionele achterban van Ontwikkelingssamenwerking (Postmoderne Hedonisten, Opwaartse Mobielen, Nieuwe Conservatieven, Moderne Burgerij, Gemaksgeoriënteerden).

Zie voor verslag per project Jaarverslag 2007 op website www.aidsproject.nl

@ Vriend

Ik schrijf niet dat ik het bedrag aan één bijstandtrekker wil geven. Ik vind het laakbaar dat dit bedrag niet als cadeau wordt beschouwd. Want dat was het in mijn ogen.

Uit welk onderzoek blijkt dan volgens u dat Nederlanders de mening zijn toegedaan dat ontwikkelingssamenwerking een taak van de overheid is?

Mij is niets gevraagd, en ik ben het niet eens met uw stelling.

@ Ciska de Hartog

U heeft uw € 60.000,- van de NCDO niet in eigen zak gestoken, maar besteed aan uw hobby's sculpturen, (pop) festivals, live satelietverbindingen en advertenties en meent dat het helpt dat nu 10,5 miljoen Nederlanders het woord AIDS en de naam van uw stichting weer eens gehoord hebben.

Dat aantal bereikte mensen is lachwekkend hoog geschat. Nooit gehoord van die mediacampagne Arms around you. En ik behoor toch echt tot die 10,5 miljoen mensen uit de genoemde doelgroepen, die niet op de kleuterschool zit, dan wel dement is opgeborgen.

Maar ja, ik woon dan ook niet in Den Haag.

Bovendien ben ik al jaren op de hoogte van de risico's van AIDS, de manieren om het te voorkomen en de beschikbare medicamenten met hun beperkingen.

Hulde aan u !!! applaus !!! Wat geweldig !!! Dit helpt!!!

Betere antireclame kan de NCDO zich niet wensen.

Stop Aids now! Hoeveel mensen zou u nu weer bereikt hebben met dit artikel? Toch al gauw zo'n 20 miljoen schat ik. Waar liggen de subsidie aanvraagformulieren?

Kritiek geven op de NCDO en enkele voorbeelden aanhalen die misschien anders hadden gekund is zo eenvoudig. Het komt meestal van politieke broodpraters, de werkelijkheid is echter anders. Zo vele hulporganisaties groot en kleinschalig zouden zonder de NCDO steun niet het beoogde resultaat kunnen bereiken. Onze organisatie Stichting humanitaire hulp kinderen Oekraine is 15 actief met verschillende kinderprojecten,en wij worden al jaren financieel gesteund door NCDO. Het resultaat mag er zijn, daarom is Oekraine ook trots op Nederland voor hun niet aflatende steun. Laat dat zo blijven en laat doemdenkers eens meegaan naar de geslaagde projecten die gesteund worden door NCDO om de resultaten te zien,maar zij slaan dat meestal af, want zij denken alles beter te weten.
Piet Spijkers
Stichting humanitaire hulp kinderen Oekraine

En ik maar denken dat de SP nooit voor het spelen op de persoon is en altijd het "inhoudelijke debat" wil voeren... Op het meermalen toegezegde "inhoudelijke debat" met Geert Wilders wacht Nederland ook nog steeds. Tevens mag meneer Irrgang ook wel de hand in eigen partijboezem steken over hoe de partijkas gespekt wordt met belastingtrucs e.d. Waarom SP'ers geheel tegen de eigen principes wachtgeld ontvangen is ook de vraag, en komt ook de partijkas ten goede. En dan heb ik het nog niet eens over het graaien van de SP'ers in het EU Parlement: dat was ook voor de partijkas bedoeld. De SP, de rijkste partij van Nederland, laat zich maar al te graag met onze belastingcenten rijk maken. Zelfreflectie is daarom ook iets dat de SP ontbreekt. Roeptoeteren in de "sensatiebeluste media", daar zijn ze wel goed in.

@ Stichting humanitaire hulp kinderen Oekraine

U stelt in uw reactie: "Kritiek komt alleen van politieke broodpraters"??

Ik ben toch echt een gewoon burger. Ik lig echter niet aan het geldinfuus van de NCDO. U wel. Wiens brood men eet, wiens woord men spreekt.

Uw reactie is een klassiek voorbeeld van het spreekwoord: "Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten".

Als reactie op het artikel willen wij vanuit Stichting Hoedje van Papier onze steun betuigen aan het NCDO.

Onze stichting is mede door het NCDO in staat gesteld een heel geslaagd project voor werkende (straat)kinderen in Cusco, Peru op te zetten. Zowel de bijdrage van het NCDO als de draagvlakversterkende activiteiten hebben ertoe bijgedragen dat we op dit moment zowel in Peru als in Nederland heel actief zijn op het gebied van talentontwikkeling van kansarme kinderen en jongeren.

Ongeacht of alle draagvlakontwikkeling relevant is, weten wij dat vele projecten in het zuiden zonder de steun van het NCDO niet van de grond hadden gekomen.

Zij ondersteunt met haar werkwijze dus wel degelijk direct vele organisaties die op vele manieren bijdragen aan meer gelijkheid in de wereld.

Noem het NCDO een praatclub; gooi daar nog een paar voorbeelden van mogelijk discutabel gesubsidieerde projecten tegenaan; suggereer vervolgens dat dit nog maar het topje van de ijsberg is; zoek even wat intitiatieven van andere politieke partijen die ook gebruik hebben gemaakt van de subsidiemogelijkheden; vergewis je ervan dat je eigen partij nooit gebruik heeft gemaakt van een subsidie vanhet NCDO( is niet moeilijk want de SP is vooral tegen het nadenken over de grenzen van de eigen buurt heen; tegen samenwerking met het 'grootkapitaal', tegen globalisering); suggereer vervolgens dat het NCDO voor haar eigen organisatie gigantische bedragen opslurpt en dat je met die 33 miljoen (tegen een totale begroting van 4 miljard!) zo en zoveel arme zielen extra had kunnen helpen en voilà, de toon is gezet; de argumentatie is klaar, hapklare brokjes van het politieke front.Het NCDO kan opgeheven worden; waardeloze club; zakkenvullers. Bij welke bewegingen heb ik dit soort simpele waarheden en argumenten ook al gehoord?

De oplossing is vervolgens simpel: ga wat kwaliteitseisen stellen (wie gaat dat doen? lijkt me een klus voor een parlementaire Cie. onder voorzitterschap van Ewout Irrgang) stop al je geld in organisaties die zich primair met armoedebestrijding bezighouden; zorg ervoor dat je zelf niet de verantwoordelijkheid voor de uitvoering krijgt; kom dan tot de conclusie dat ook die nieuwe organisaties niet deugen en zakkenvullers zijn en stel bij de volgende begrotingsronde van het ministerie van ontwikkelingssamenwerking vast dat er een discrepantie bestaat tussen 'de hoeveelheid geld die westerse landen uittrekken voor ontwikkelingssamenwerking en het maatschappelijk draagvlak daarvoor' en de begroting van het ministerie van ontwikkelingssamenwerking kan met een aantal miljarden naar beneden worden bijgesteld. Ik kan me vergissen (en dat hoop ik ook) en het is wellicht iets te extreem gesteld, maar dit zou zo maar het scenario van (de woordvoerder van) de SP over dit onderwerp kunnen zijn.

Maar armoedebestrijding betekent natuurlijk meer dan het stellen van een aantal kwaliteitseisen. Het betekent nadenken en discussiëren en het betrekken van de 'burgers' bij dit onderwerp en het uitdragen van hun visies via al dan niet geslaagde projecten. Dat wordt draagvlakvergroting genoemd. En de effecten daarvan zullen ongetwijfeld moeilijk zijn te kwantificeren en de gemiddelde burger zal daar direct de maatschappelijke waarde niet van inzien. Maar betekent dat dan dat we het nadenken over de toekomst van de Derde Wereld en onze rol daarbij (want dat gebeurt ook bij de praatclub NCDO, onder andere via het instituut Derde Kamer) maar moeten overlaten aan een groepje kwaliteitseiesenstellers, die ongetwijfeld uit één van onze gerennomeerde adviesbureaus zullen worden gerecruteerd.

Als politicollog, filmmaker en bestuurslid van de Stichting Rainforest Medical (SRM), heb ik sinds 1990 een aantal malen gebruik gemaakt van (kleinschalige) subsidies van het NCDO. Ik ben blij dat SRM door deze bijdragen, ondermeer via een reizende tentoonstelling in Nederland en vele andere delen van de wereld, de gevolgen van de houtkap voor 50 miljoen 'índigenous people' onder de aandacht heeft gebracht. Inderdaad een voorbeeld van één van die vele, vele kleinschalige initiatieven. Jammer dat de politiek, ook de SP, zijn vingers niet wil branden aan het gegeven dat in de havens van Rotterdam en Amsterdam 80% van al het tropisch hardhout dat wordt ingevoerd, via illegale houtkap is verkregen. Dat hout wordt nl. op grote schaal gebruikt voor de huisjes, de schuttinkjes en de vlonders van ons Hollandse kiezersvolk.

Wat de rol van het NCDO betreft: ongetwijfeld zal het NCDO bij het beoordelen van de vele honderden aanvragen en met het gegeven van voortschrijdende inzichten vreemde en hier en daar dubieus lijkende beslissingen hebben genomen. Ik heb daar onvoldoende inzicht in. Maar het NCDO heeft haar keuzes altijd op de meest transparante en democratische wijze verantwoord. Stelt zich kwetsbaar op en staat open voor een kritische inbreng van buiten, is bereid daar waar nodig op nieuwe ontwikkelingen in te spelen. Ik vind dus dat Koenders zijn bijdrage van 0,0075% van zijn totale budget moet blijven reserveren voor het uitvoeren van de taken van het NCDO.

@ Hans Arends

U organiseert tentoonstellingen om mensen ervan te doordringen dat houtkap van tropisch hardhout nadelige gevolgen heeft.

Daar ontvangt u subsidie voor, dat wordt betaald door Nederlandse burgers.
Ik begrijp derhalve dat u zich achter de NCDO schaart.

Maar waarom mogen er geen vragen worden gesteld over de doelmatigheid van de besteding van 33 miljoen euro aan draagvlakvergroting?

Draagvlak vergroten is nogal een vaag begrip. Alle goede doelen (aidspreventie, voorkoming van ontbossing, zorgdragen voor schoon drinkwater, voedsel voor hongerigen, scholing voor ongeletterden, etc.) hebben toch vanzelf draagvlak? Er zullen weinig mensen zijn die tegen aidspreventie, voor ontbossing en tegen schoon drinkwater zijn.

Maar Nederland heeft zich helemaal niet te bemoeien met houtkap in Verweggistan. Dat zijn onze zaken niet. De landen waar die bossen zich bevinden hebben eigen regeringen. Daar moeten wij ons met ons westerse geld helemaal geen invloed willen kopen. Die miljoenen subsidies van BZ en OS aan allerlei organisaties die invloed willen uitoefenen in landen, waar zij niets te zoeken hebben, is niets anders dan eco imperialisme.

Ben benieuwd welke stichting nu weer reageert.
De stichting redt de blindengeleidehondjes van blinde hongerige kindertjes in Somalië
De stichting help de ondervoede buikjes aan voedsel
De stichting help alle ziekten de wereld uit
De stichting een gematigd klimaat voor iedereen
De stichting voor hulp aan het gehandicapte kind in donker Afrika
De stichting bouw een huis voor alle daklozen
De stichtng redt de hondjes in China;
De stichting iedereen rijk;
De stichting zonder water ga je dood.

Betreft : Een burger schreef op 18-06-2008 01:05

De stoere burger die onderstaand bericht op deze site plaatste heeft niet eens de moed of het fatsoen om zichzelf kenbaar te maken. Het is altijd heel gemakkelijk om initiatieven van anderen, vooral anoniem de grond in te boren. bravo en vooral hulde aan u zelf!!

Dat u nog niet van dit soort initiatieve gehoord heeft, wil niet zeggen dat ze er niet zijn, evenmin als de duizenden overige goede initiatieven van betrokken Nederlandse Burgers. Het door ons genoemde doelgroepen bereik is overigens verre van een "natte vinger schatting" is door harde bezoekcijfers, lezersoplagen, en radiobeluisteraantallen bewezen.

Ik ben dan benieuwd met welke "hoogstaande idealen " u zich bezighoudt in het leven, maar die kunnen klaarblijkelijk minder blootgesteld worden aan de algemene opinie gezien uw anonieme ongenuanceerde scheldkanonade.

Wie u ook bent, u bent bij voorbaat een gezichtloze anti reklame voor uwzelf!!

Bespaart u zich hierna een antwoord, waar ik verder, gezien uw toonzetting niet op reageren zal.

C.de Hartogh

Een burger schreef op 18-06-2008 01:05
@ Ciska de Hartog

U heeft uw € 60.000,- van de NCDO niet in eigen zak gestoken, maar besteed aan uw hobby's sculpturen, (pop) festivals, live satelietverbindingen en advertenties en meent dat het helpt dat nu 10,5 miljoen Nederlanders het woord AIDS en de naam van uw stichting weer eens gehoord hebben.

Dat aantal bereikte mensen is lachwekkend hoog geschat. Nooit gehoord van die mediacampagne Arms around you. En ik behoor toch echt tot die 10,5 miljoen mensen uit de genoemde doelgroepen, die niet op de kleuterschool zit, dan wel dement is opgeborgen.

Maar ja, ik woon dan ook niet in Den Haag.

Bovendien ben ik al jaren op de hoogte van de risico's van AIDS, de manieren om het te voorkomen en de beschikbare medicamenten met hun beperkingen.

Hulde aan u !!! applaus !!! Wat geweldig !!! Dit helpt!!!

Betere antireclame kan de NCDO zich niet wensen.

Stop Aids now! Hoeveel mensen zou u nu weer bereikt hebben met dit artikel? Toch al gauw zo'n 20 miljoen schat ik. Waar liggen de subsidie aanvraagformulieren?

@ Ciska de Hartog

Of ik reageer, bepaal ik zelf en niemand anders.

Ooit heb ik gereageerd op een artikel van Jan Marijnissen, waarin hij meende te weten wat er onder de burgers leeft. Aangezien ik me daar niet in herkende, heb ik als gewone naamloze anonieme burger, over wiens rug steeds geregeerd wordt, terug gereageerd.

Daarna merkte ik dat op dit forum de neiging bestaat om niet inhoudelijk te discussiëren maar op de persoon te spelen. Dat lijkt me voor de discussie irrelevant en dus zie ik ervan af om me kenbaar te maken.

Ook u doet dat. Want het enige wat u van mij weet is dat ik anoniem reageer en dus valt u mij daar op aan.

Mijn idealen hoeven niet bloot te staan aan de algemene opinie, omdat ik ze realiseer zonder gebruik te maken van gemeenschapsgeld.

Mijn reactie aan u was zeker geen scheldkanonade. Het was een aanklacht aan mensen die menen dat ze zich een morele superioriteit aan te moeten meten, op kosten van de belastingbetaler.

Daar heb ik niets op tegen als ze ook echt iets bereiken, maar de meeste goed bedoelde stichtingen komen niet verder dan kleurenfoldertjes, festivalletjes, dinertjes, snoepreisjes en contacten met BN-ers.

Dat zogenaamde draagvlak vergroten is echter grote onzin.

Niemand is tegen aidspreventie, schoon drinkwater, voedsel voor de hongerigen of medicijnen voor de zieken. In een ratrace over wie de meeste centjes van de burgers krijgt gaat er veel geld verloren aan "draagvlak vergroten" (= ordinaire reclame). Dat geld moet besteed worden aan de doelstelling van de stichting en niet aan steeds groter wordende reclamebudgetten.

@ Een Burger

Bent u bekent met het gezegde over een pot en een ketel? U heeft recht op uw anonimiteit, dat hoeft u helemaal niet te verdedigen, maar zoals u dat doet snijd u uzelf erg in de vingers.

Indien u dezelfde bent als degene die op Hans Arends reageerde (anders is dit argument niet op uw gericht maar wordt het wel lastig discussieren met al die burgers) , constateer ik dat u ook op de man speelt. U bagatalisseerd mensen die inititieven opzetten om andere mensen te helpen en valt zo alle voorgaande mensen van dergelijke organisaties aan op hun persoonlijke achtergrond, precies datgene waarom u aangeeft anoniem te reageren. Pot en ketel zeg ik u.

Tenslotte lijkt het erop dat u ook meer inzicht in statistiek moet krijgen of uw eigenwaarde een beetje naar beneden moet schroeven. Tuurlijk is een uitspraak over wat de burger vindt in Nederland of die nou door Jan Marijnissen of NCDO wordt gedaan niet toepasbaar op iedere persoon. Maar deze uitspraken zijn vaak wel het gevolg van wetenschappelijke onderzoeken onder de NL bevolking en door middel van verantwoorde statistiek zijn zij relevant. Dat u geen vraag is gesteld is niet verwonderlijk en ook geen argument.

U noemt draagvlakversterking onzin, maar draagt vervolgens geen voorbeelden aan van landen/initieven die deze mening ondersteunen. De OESO heeft daarentegen recentelijk de resultaten van een onderzoek uitgebracht waarin blijkt dat de effectiviteit van ontwikkelingshulp juist wordt vergroot wanneer er onder het publiek meer kennis en discussie (draagvlak) is. Ook heeft een onderzoek van het bureau Motivaction gevonden dat 84% (u kunt dus in die overige 16% zitten) van de Nederlandse bevolking vindt dat de overheid verantwoordelijk dient te zijn voor ontwikkelingssamenwerking. Dat zijn statistieken die er wat betreft niet om liegen. Er is zeker wat te zeggen voor overheidsbestedingen wat ontwikkelingssamenwerking betreft ook ook zeker wat te zeggen wat draagvlakversterking betreft. Ik hoop dat u vanaf nu uw eigen ideaal na leeft en gewoon inhoudelijk reageert op de discussie met argumenten waar een tegenstander wat mee kan en hen niet in hoekje duwt door te spreken over "De stichting redt de blindengeleidehondjes van blinde hongerige kindertjes in Somalië"

Dank u.

Oh wat fijn dat het eindelijk een keer gezegd wordt. Het NCDO moet zich diep schamen. Voor trainingen, seminars etc (hoe nuttig wellicht ook): de duurste locaties en geheel verzorgde en meest uitgebreide lunches. En allemaal onder het mom van 'geld is er toch wel'. Bureaucratie ten top, waardeloze communicatie en salarissen die de pan uitrijzen.

@ Klaas Peeters

Ik bagatelliseer geen mensen die initiatieven ontplooien om anderen te helpen. Maar de vertegenwoordigers van al deze stichtingen steunen, niet zonder eigenbelang, de NCDO zonder in te gaan op de oorspronkelijke vraagstelling. Is het wel nodig om € 33.000.000,- uit te geven aan draagvlak opbouw.

De doelstellingen van deze stichtingen hebben toch al draagvlak. Dat rijtje stichtingsnamen van mij was trouwens ironisch bedoeld. Er is toch echt helemaal niemand tegen het geven van eten aan hongerige mensen of tegen het geven van medicijnen aan zieken, het bieden van onderdak aan daklozen of het bieden van onderwijs aan ongeletterden.

Draagvlak vergroten is niets anders dan reclame maken. Hoe meer reclame hoe meer geld je binnenhaalt. Daar hoeft de OESO geen onderzoek voor te doen, dat weet iedere marketingdeskundige.

De sector gedraagt zich hiermee als een rupsje-nooit-genoeg. Wij kunnen als klein land het leed van heel de wereld niet op onze schouders torsen. Bovendien is er in ons eigen land ook genoeg mis.

U kunt het ontkennen of niet, maar achter de goed bedoelde motieven van bestuurders van stichtingen, zit ook de behoefte om betweterig minder bedeelden de les te lezen, zichzelf op de borst te kloppen en de behoefte om morele superioriteit te etaleren onder gelijkgestemden bij charity diners (á € 2.500,- per couvert) e.d.

Aangezien er mensen met naam, functie en vertegenwoordigde stichting reageerden op dit artikel, voelen zij zich door mijn kritiek hierop wellicht aangesproken, terwijl ik geenszins beoog het op de man te spelen.

Ik ken het onderzoek van Motivaction niet. Ik kan me voorstellen dat veel mensen vinden dat de overheid het maar moet regelen. Tegenwoordig schijnt iedereen te denken dat de overheid alles kan oplossen. De vraag naar overheidsoptreden is heel groot. Aan de andere klant klaagt iedereen steen en been over de bureaucratie die dit oplevert.
Bij doorvragen van Motivaction was misschien gebleken, dat veel mensen liever zelf bepalen aan welke goede doelen ze schenken, als dit een forse belastingverlaging zou inhouden.

De doelstelling van de stichtingen is altijd goed, en dus lijkt het not-done om vragen te stellen over de uitvoering, de doelmatigheid en de doelgerichtheid van de activiteiten van de stichting.

Dat is slecht, want daarmee worden minder bedeelden tekort gedaan, die met ander beleid voor hetzelfde geld, wel geholpen waren geweest.

stop subsidie NCDO: natuurlijk, per direct!

Gelukkig biedt de Volkskrant ook een platform voor artikelen als die van gisteren donderdag 19 juni op blz 10 Forum van Louk de la Rive Box, Rector Institute Social Studies en onlangs benoemd tot meest invloedrijke man op Ontwikkelingssamenwerking en World Connection, waarvan de inhoud voor zichzelf spreekt.

Ik heb geprobeerd het artikel in te scannen en op deze site te plaatsen als bijdrage aan de discussie, maar dat lukt niet.

Wellicht zou de Volkskrant het artikel hier kunnen plaatsen om bij te dragen aan de hier gevoerde discussie, dat is in iedergeval verhelderend?

Met dank

Ik geloof dat mensen hier een aantal zaken door elkaar halen.
Er wordt door de SP-er niet beweerd dat draagvlakversterking slecht is en afgeschaft dient te worden. Het gaat hem puur om de organisatie van de NCDO en de vele gelden die hierin rondgaan. Ook heeft hij kritiek op projecten van NCDO waarin gelden werden gestoken terwijl er geen sprake van draagvlakversterking was. Particuliere initiatieven, betrokkenheid van Nederlandse burgers in OS kraakt hij geenzins af. Enkel de miljoenen die uitgegeven worden aan salarissen van NCDO-staf en grote projecten die niet lijken bij te dragen aan de doelstellingn (draagvlagversterking). Het lijkt me goed dat het beleid en de werkwijze van het NCDO (net als de voormalige MFO's) nu eens kritisch onder de loep wordt genomen en dan kunnen er wel eens wat miljoenen sneuvelen...

Niet alleen Ewoud Irrgang, maar ook VVD-kamerlid Arend Jan Boekestijn (in Trouw, d.d. 19 juni jl) is van mening dat de subsidie voor draagvlakversterking (aan NCDO) beter direct aan armoedebestrijding in Afrika kan worden besteed.

Het is echter al geruime tijd gemeengoed, behalve blijkbaar in de VVD en de SP, dat structurele veranderingen in onze samenleving nodig zijn om bij te dragen aan ontwikkeling in Afrika, Azië en Latijns Amerika. In dit licht bezien, zijn voorlichting, bewustwording en participatie in Nederland de beste vorm
van armoedebestrijding.

De volledige reactie van Context, international cooperation op de artikelen van Irrgang en Boekestijn is te vinden op www.developmenttraining.org

Beste Marieke,

'voorlichting, bewustwording en partcipatie' zijn inderdaad belangrijk. Het discussiepunt ligt dan ook niet dáár, maar bij de vraag wat de bijdrage van NCDO daaraan is. En nog meer; staat die bijdrage in verhouding tot 33 miljoen euro? Per jaar?

Als er een netwerkevenement wordt georganiseerd voor 100 jongeren, moet dat dan gebeuren op een locatie die 30.000 euro aan huur kost? Staat dit in verhouding tot..?

NCDO moet zich inderdaad ook blijven richten op het subsidieren van goede initiatieven van burgers. Maar het zou fijn zijn als ze ook kritisch zou zijn naar het subsidieren van zichzélf.

Irrgang kan zicht beter bezighouden met de miljarden die verspilt zijn bij de banken en de armoede in de wereld heeft vergroot. Geen woord daarover door Irrgang. In Nederland is geen armoede als je meer kennis hebt de van echte armoede in de wereld. De problematiek van de armoede vloeit voor 90 % voort uit politieke instabiliteit. Daar zou je als eertse zeer kritisch over moeten zijn. Geen woord daarover in het stuk van Irrgang. Kritiek over functioneren van hulporganisaties is goed, maat wel genuanceerd. Als je zieltjes wilt winnen doe dat dan met eigen onderbouwde onderwerpen. Stichting BEBO werkt al meer dan 5 jaar in Ghana met wisselende sucessen maar wel met hart en ziel voor mensen die het veel slechter hebben dan welke Nederlander dan ook.
Er werken in Nederland meer dan 100.000 vrijwilligers voor de armoede in de wereld vaak met subsidie van NCDO en andere hulporganisaties.
Draagvlak is er dus meer dan genoeg.0